KaDyo

Bagong Bahay

2007-01-12T14:13:00.000+03:00

Lumipat na po ako dito sa bago kong bahay...kita-kita tayo doon.

or http://www.kadyo[dot]com

Beauty is not in the face; beauty is a light in the heart.

2007-01-06T12:56:00.000+03:00

Bagong taon, Bagong Pag-asa. Nawa ay patuloy tayo na pagkalooban ng maykapal ng lahat ng kanyang mga biyaya. Happy New Year sa inyong lahat.

Siguro nagtataka kayo bakit ganyan ang title ng aking post ngayon. Hindi ko rin alam hehehe, pero ito po ang totoo, hindi ko ginege-generalize ang nilalaman ng aking sinulat. I truly believe na sa mata ng Diyos tayo ay pantay-pantay; pangit man o maganda, pandak man o matangkad, payat man o mataba.

Gusto ko lang ipaalam sa kinauukulan ito kasi pag pinigilan baka sumakit pa ang tyan at bumaho lalo ang utot ko hehehe. Kung sakaling may nasaktan sa sinabi ko, pasenysa na po, di ko sinasadya.

Pero sa "iyo", bagong taon na, magbago ka na.

***
ANG SALAMIN

Sinubukan mo na bang tumingin sa salamin? Sige nga subukan mo, ano nakita mo? Ang mukha mo? Ah ang iyong napakagandang mukha. Mala-birhen, Malasutla, makinis na inalagaan ng panahon, moisturizers, lotions at iba pa. Pero, yan nga lang ba ang nakikita mo? Hindi mo ba naiisip kung saan at paano ginawa ang isang salamin? Hindi? Malamang nga. Busy ka kasi sa pagmamatyag sa kahanga-hangang mala-diyosang likha ng Maykapal na nasa iyong sa iyong harapan at wala ka nang pakialam sa iba pang bagay. Hindi mo man lang tinitigang mabuti ang salamin. Malinaw ba ang reflection nito o kailangan mo munang linisin ito.

Kung sakali ba may tumabi sa iyo para maki-salamin din, mapapansin mo ba ang ngiti nya sa labi? Kung ang iyong kasagutan ay hindi, alalahanin mo na iyang minamasdan mo ay temporary lang at kahit na ilang Dr. Vicky Belo, Dr. Calayan o mga produkto ng siyensya ang dumampi diyan kukupas at kukupas din yan tulad ng sa aming lahat.
Ang tunay na kagandahan ay hindi lamang yung sa panlabas na kaanyuan kasama rin siyempre yung kanyang pag-uugali. Sabi nga ng kaibigan kong si Manny boy, ang babae di baleng kartada 5 lang pero mabait ang pag-uugali di na kailangang humirit pa kasi panalo ka. Pero kung sya naman ay kartada 8 nga pero di naman maganda ang ugali, talo ka kasi para ka na ring na-bokya.

HE IS THE REASON FOR THE SEASON.

2006-12-26T07:01:00.000+03:00

MERRY CHRISTMAS sa inyong lahat nga Kabarkada!!!

Alam nyo ba na kung saan nagmula ang salitang Christmas? Di ko rin alam kaya naghagilap ako ng nga inpormasyon tungkol dito, at sa tulong ni ka Google ito ang aking natagpuan, kaya sit down and relax. Muli Maligayang Pasko at Manigong Bagong taon sa inyong lahat.

The word "Christmas" means "Mass of Christ," later shortened to "Christ-Mass". The even shorter form "Xmas" - first used in Europe in the 1500s - is derived from the Greek alphabet, in which X is the first letter of Christ's name: Xristos, therefore " X-Mass." About the X, Europeans in the 16th century started using X in place of Christ's name as shorthand for writing Christ. The Christian monks and scholars were knowledgeable of the Greek letter X, - Chi or Khi - which is the first letter in the Greek word "Christos" or "Kristos" (Greek: CristoV) The Greek and Hebrew word "Christos" comes out "Messiah" and mean the same thing: "The anointed One." For many years the X was understood by Christian clergy and as time passed, many Christians, educated and not, were not aware of the meaning. Over time the meaning became lost and was later of perceived as a sign disrespect.

INFORMATION ON CHRISTMAS CELEBRATIONS:

Over the centuries, Christmas traditions have radically changed. The Christmas celebration itself once lasted for days without much advance planning; now the reverse is true : We spend an entire month preparing for one day. Many folk and religious traditions - such as dancing, music-making, and game-playing - have been replaced by what seems to be the biggest Christmas tradition : shopping. We measure Advent in terms of "shopping days," and we culminate these frantic weeks with a gift-opening ritual that is often almost as frantic. And then Christmas comes to an abrupt end. Christmas should be a family time, but oddly enough, surveys show that we spend less time with our immediate families during the month of December than at any other time. What is more, reserchers tell us there is a 15 percent increase in the number of people seeking help for depression at this time of year. We work so hard to make our Christmases magic and meaningful; no wonder we get depressed when we're left with hearts that are empty and lonely.
In reality, shared experiences, not objects or gifts, are the things that remain in our hearts the longest. As families, we need to determine what we truly long for at Christmas - and then we must choose to celebrate the traditions that will help us to capture the essence of those longings. A word of warning, though: Sometimes our traditions, if held too tightly, can rob us of our Christmas joy. Be sure your traditions point you to Jesus - HE IS THE REASON FOR THE SEASON.

MALIGAYANG PASKO

2006-12-24T06:46:00.000+03:00

God is Love
Christmas is all about love
Christmas is thus about God and Love
Love is the key to peace among all mankind
Love is the key to peace and happiness within all creation
Love needs to be practiced - love needs to flow - love needs to make happy
Love starts with your partner, children and family and expands to all world
God bless all mankind

MERRY CHRISTMAS SA INYONG LAHAT...

May Peace be your gift at Christmas and your blessing all year through!

HAPPY BIRTHDAY WISHEART ANN

2006-12-17T09:36:00.000+03:00

What would I do without you? You are the love of my life. My best friend, my confidant, my inspiration, the finest woman I’ve ever met. Thank you for filling my life with love, fun, excitement, happiness and laughter. Thank you for putting up with Tin, Justin, Josh & especially me.

Happy birthday wisheart Ann, May you have many many more to come.

Twelve Days of Christmas

2006-12-16T14:28:00.000+03:00

Siguro ay narinig na ninyo ang pamaskong kanta na “12 days of Christmas”. Diba kayo katulad ko na nag-iisip (kunyari lang hehe) kung ano ang “leaping lords” o “French Hens” o ano ang ginagawa ng ibong “partridge” sa puno ng peras at ano ang nga relasyon nito sa kanta?

Ayon sa CNN este sa email pala na aking natanggap, noong unang panahon pala taong 1558 hanggang 1829, ang Roman Catholics sa bansang Inglatera ay hindi pinapayagang mag-practice ng kanilang pananampalata in public. Mayroon daw nagsulat ng kantang ito na parang “catechism song” para sa mga kabataan.

It has two levels of meaning: the surface meaning plus a hidden meaning known only to members of their church. Each element in the carol has a code word for a religious reality which the children could remember.

The partridge in a pear tree was Jesus Christ.
Two turtle doves were the Old and New Testaments.
Three French hens stood for faith, hope and love.
The four calling birds were the four gospels of Matthew, Mark, Luke &John.
The five golden rings recalled the Torah or Law, the first five books of the Old Testament.
The six geese a-laying stood for the six days of creation.
Seven swans a-swimming represented the sevenfold gifts of the Holy Spirit: Prophesy, Serving, Teaching, Exhortation, Contribution, Leadership, and Mercy.
The eight maids a-milking were the eight beatitudes.
Nine ladies dancing were the nine fruits of the Holy Spirit: Love, Joy, Peace, Patience, Kindness, Goodness, Faithfulness, Gentleness, and Self Control.
The ten lords a-leaping were the ten commandments.
The eleven pipers piping stood for the eleven faithful disciples.
The twelve drummers drumming symbolized the twelve points of belief in the Apostles' Creed.

Tutal ay napag-uusapan na rin natin ang “12 Days of Christmas”, hindi rin ba kayo nagtatanong kung magkano ang halaga ng bawat isang item sa kantang ito. Kung sakali na magpunta tayo sa tindahan at subukang bumili ng “pear tree”, isang “partridge”, dalawang “French hens”, at iba pa. Magkano kaya ang aabutin?
Buti na lang at may mga tao na nagsaliksik at pinag-aralan ang mga ito. kasi kung wala hindi ko rin alam ang sagot hehe.

Eto ang cost ng bawat isang items sa “12 Days of Christmas” para sa taong 2006.

* One Partridge in a Pear Tree: $144.99 ($15.00 Partridge, $129.99 Pear Tree)
* Two Turtle Doves: $40.00 ($20.00 each)
* Three French Hens: $45.00 ($15.00 each)
* Four Calling Birds: $479.96 ($119.99 each)
* Five Gold Rings: $325.00 ($65.00 each)
* Six Geese-a-Laying: $300.00 ($50.00 each)
* Seven Swans-a-Swimming: $4,200.00 ($600.00 each)
* Eight Maids-a-Milking: $41.20 ($5.15 each)
* Nine Ladies Dancing: $4,759.19 ($528.80 each)
* Ten Lords-a-Leaping: $4,160.25 ($416.02 each)
* Eleven Pipers Piping: $2,124.00 ($186.66 each)
* Twelve Drummers Drumming: $2,224.30 ($193.09 each)

At ang suma-total ay tumataginting naaaaaaa - $18,920.59 (at 1USD=PHP49.34, ito ay aabot sa PHP933,541.913)

Kung ito daway bibilhin gamit ang “online purchase” aabot ito sa $30,330.49 U.S.o PHP 1.5 million pesosesosessss.

Ang mahal naman na regalong ito hehehe, kung ayaw ninyong maniwala sa pinagsasabi ko dito, basahain nyo na lang ito hehehe.

Imported daw

2006-12-06T14:38:00.000+03:00

Usually dito sa opis tuwing alas nueve ng umaga ay nagpupunta ako cafeteria para kumuha ng kape o tea. Kanina habang nakapila at naghihintay ng aking order dumating si Troy, isang kakilala kong pinoy na dito rin nagtatrabaho. Medyo mahaba ang pila kaya nagkwentuhan muna kami. Suguro sa kakornihan ng joke ko eh biglang napatawa si Troy nang medyo may kalakasan. At habang nagyayari iyon ay may narinig kami na boses sa bandang likuran. “Hey Troy Don't laugh, you are not allowed to laugh. We imported you from your country to work and not to laugh”. (Ano raw imported? ano yun parang saging)

Napalingon kaming dalawa sa pinangalingan ng boses. Galing pala sa isang lokal na kasamahan at kabiruan ni Troy. Ok na sana kasi nakangiti naman si Troy sa kanya, kaya lang hindi maganda ang dating sa akin kaya ito ang sinagot ko .“Pardon me but we’re not like your imported cars that can you use, drive and take you whatever and wherever you want. Yes we’re here to work but you don’t have the right to tell us what to do or when to do it. Alam kaya nito na di naman kami naririto para magbakasyon o mag sight-seeing. Marami pa sana akong sasabihin sa kanya kayang pinigilan ko sarili ko kasi nagsisimula nang masira ang aking damit at nagkulay green na ang mga balat ko hehehe. Napahiya yata siya sa ginawa nya kaya biglang nag-sorry sa akin, binibiro lang daw nya si Troy. Pasensya daw kung naka-offend sya. Medyo "rare" sa mga lokal na naghihingi ng sorry kahit na siya pa ang may kasalanan, kaya sabi ko you're welcome hehe.

Okay lang naman ang magbiro o magpatawa kasi kapag lagi naman tayong serious eh madali tayong tatanda at mangungulubot agad ang mga balat, ang importante lang ay huwag tayong makakasakit ng damdamin ng iba.

Sabi nga sa golden rule na ” Do unto others as you would have others do unto you. Because if you do not do, others will do unto others what you donut do” ayus ba hehehe.

Weder weder lang

2006-12-04T08:45:00.000+03:00

Kung noong nakaraang araw ay panay ang ulan at mayroon pang pagbaha ang weather namin dito....

Kahapon ay ito naman...

sandstorm! senyales yan na lalo pang lalamig ang panahon. Magkaroon din kaya kami ng katulad ng kina niceheart at Evi ...abangan hehehe.

May tama ka kneeko

2006-11-26T08:48:00.000+03:00

Ehem ehem mic test mic test ..hehe sensya na po sa inyo at ngayon lang ulit nakapag-update. Nasa training po kasi ako ngayon at walang internet access doon, di tuloy ako makadalaw sa mga blog ninyo.
Buti na lang at kinailangang umuwi sa Germany ang aming instructor dahil may aasikasuhin daw sya na importante. So habang hinihintay natin ang kanyang pagbabalik magboblog muna ako at akin na ring ilalahad ang mga katotohanan at kasinungalian mula sa aking previous post. Salamat nga pala sa mga nanghula at mga di humula.... ang gagaling nyo, siguro kamag-anak nyo si madam auring o si mystica hehehe.

Salamat din pala sa mga nag-iwan ng mga commnets sa aking shoutbox.

Ang Totot:

1.) Ang pangalan ko ay kinuha ng aking lola mula sa pangalan ng dalawang patron saint ng aming probinsya - Kwento ng aking nasirang lola na kinuha daw nya kina Santa Catalina at San Jose ang pangalan ko.
3.) Sa aming apat na magkakapatid ako ang pinakamaputi at mukhang artistahin - Sa maniwala kayo o sa hindi ako lang ang maputi sa aming magkakapatid. Namana ko yan sa nanay ko na mestisa, yung artistahin eh give away na diba hehehe (pagbigyan nyo na ako tulal malapit na pasko heheh)
5.) Naging kaklase ko si Maricel Soriano noong ako ay nasa Grade 4 sa Saint Mary’s Academy-Pasay - O diba pati mga classmates eh artista hehehe, sabi ko nga kay princes of CJ, kasabay ko pa sya sa school bus.
8.) May balat ako sa tiyan na hawig sa mapa ng Pilipinas - Sa tyan lang ha wala sa pwet
9.) Mula elementary hanggang high school ay miyembro ako ng school choir-lalalalalala…ehem ehem
10.) Mayroon akong kuntil sa kanang tenga - May post ako noon tungkol dito..may picture pa nga eh.
11.) Favorite kong prutas ang Durian at guyabano - Mula pa noon, all time favorite ko na talaga ang guyabano. Yun namang Durian, magmula ng makatikim ako ng durian candy na-addict na ako, ayoko lang talaga yung amoy
13.) There was a time na nagkaroon ako ng collection ng labing-limang piraso na caps at hats - Ngayon kahit nga isa wala, makahingi nga kay kneeko…100 na yata ang collection nun
14.)Pag namimili ng gamit ko (like damit, shoes etc) i go for quality kaya medyo nagtatagal ako sa pagpili - minsan nga eh naiinis na si wisheart sa akin, kasi naman tapos na syang mamili para sa kanya at sa mga kids, ako wala pang napipili hehehe
20.) Kamag-anak namin si Polo Ravales, yung artista sa Mahika - Akala nyo si fafa KU lang may lahing artista ha..ako din ehehe. Ayoko sanang maniwa pero pinsan ko mismo ang nagsabi sa akin nito, nakasama daw nila noong huling reunion ng clan namin.

Da lies:

2.) Amoy pinipig ang aking utot- bwahahaha sinungaling kaaaa talagaaa
4.) Hindi ako mahilig manood ng cartoons- Bata pa po kasi ako...batang isip hehehe, sa totoo lang hanggang ngayon eh kasabay ko ang mga kids sa panonood ng "Kids next door", "Samurai Jack", "Robot Boy" at "Power Puff Girls" hehe
6.) Im still a virgin and never been kissed nor touched - bwahahaha..saan kaya
7.) Ex-Seminarian ako - kahit na elementary hanggang college eh sa catholic school ako nag-aral hindi siguro ako matatatanggap doon hehehe
12.) Dati akong member ng Philippine Educational Theatre Association or PETA - Noong college may kaibigan ako na direktor ng PETA sa Baguio, pilit nya akong sinasali sa mga plays nya. Eh mahiyain pa ako noon kaya di ako pumayag. Pero bandang huli ay pinagbigayan ko na rin sya, hindi nga lang sa stage kundi sa likod..taga hawak ng spotlight
15.) Nakakarating na ako sa view deck ng Mt. Samat Cross- huhuhu di pa talaga ako nakakarating dito.
16.) Hindi pa ako nakakasakay sa Helicopter - Noong nagtatrabaho pa ako sa Abu Dhabi, helicopter ang means of transpo namin papunta sa mga Oil rig at facilities ng kumpanyang pinapasukan ko. Sa loob ng isang araw nga 4 times akong sumasakay dito.
17.) Expert ako kung pagluluto ang pag-uusapan - hehe nasabi ko na noon na itlog lang ang kaya kong lutuin..minsan nga sunog pa, departamento ni wisheart yan
18.) Di ako marunong mag bike kahit yung stationary bike - Actually maaga akong natutong mag bike, gamit ko pa yung may extra na gulong sa likod para laging balanse
19.) Noong High School kahit minsan ay di ako napatawag sa guidance councilor- medyo pasaway kasi ako noong highschool kaya madalas ang bisita ko sa guidance councilor. Madalas ako akong mahuli na nagka-cutting classes para maglaro ng billiards hehehe

Ano ang sabi nila:
Karmi – walang hula hehe
Neneng- walang tama
Princes of CJ – 0.5 tama
Evi- - 1 tama =D
Watson – 1 tama
Mama jean – 1 tama
Jo – 1 tama
Katya – 2 tama
Masterbetong – 3 tama
Leah – 3 tama
Kneeko – may tama este 5 tama hehe
Rho-anne – 5 tama
Misyel – 5 tama
Laureen – 5 tama
Jaja- 6 tama
Ruthan – 6 tama
Sasha – 7 tama
Tutubeng ganda – 8 tama
Nona – 8 tama
Mmy-lei – wow galing naman 10 tama, wala pang kodigo yan ha.

Salamat uli sa inyong lahat

Welcome back at ang nilumot na tagay ng tutube

2006-11-04T14:53:00.000+03:00

Bago sunugin ni wisheart ann, mmy-lei, Teekay, ninang Ethel at Rho-ann itong blog ko eh mag-u-update muna ako hehehe. Pasenya na kayo kung ngayon lang ako nag post uli, sobrang busy talaga ako sa opis ngayon. I’m involved in this huge project na kailangan talagang tutukan kasi ang target date of completion is April 2007 which is before the next summer season starts. Pasensya na kayo kung di ko masasbi kung ano itong project na ito kasi medyo technical ang dating (baka mabatukan pa ako ni mmy-lei kung di nya maintindihan ang paliwanag ko). Ang katunayan nga po eh nasa training pa ako last week hanggang next week, kaya lang nagkaroon ng konting problema sa venue kaya na-postpone ito for Monday (kwento ko na lang sa mga susunod na post kung bakit ha)

By the way gusto ko palang magpasalamat sa lahat na dumalaw pati na rin yung nga nag-iwan ng comments sa aking previous post at sa tag board. Hindi ko na babanggitin ang mga pangalan nyo kasi baka abutin tayo hanggang isang linggo hehehe. Salamat na lang ng marami at di kayo nakakalimot na dalawin ang aking blog kahit na walang update. Sana rin po ay wag kayong magsasawang tumangkilik sa Nora-Tirso at Juday-Piolo love team hehehe.

Bago ko pala makalimutan, gagawin ko na yung assignment na bigay ni Teekay na mukhang inamag na sa tagal bago ko ginawa. Sorry Teeks, di bale sabi nga nila na “Huli man daw at magaling, under time parin”

Eto po ang aking version ng True or False

Ang INSTRUCTION:
->Make a list of 20 statements about yourself.
->10 of the 20 statements must be LIES.
->Post your list and have people guess which five TEN are lies!

1.) Ang pangalan ko ay kinuha ng aking lola mula sa pangalan ng dalawang patron saint ng aming probinsya.
2.) Amoy pinipig ang aking utot.
3.) Sa aming apat na magkakapatid ako ang pinakamaputi at mukhang artistahin.
4.) Hindi ako mahilig manood ng cartoons.
5.) Naging kaklase ko si Maricel Soriano noong ako ay nasa Grade 4 sa Saint Mary’s Academy-Pasay.
6.) Im still a virgin and never been kissed nor touched.
7.) Ex-Seminarian ako.
8.) May balat ako sa tiyan na hawig sa mapa ng Pilipinas.
9.) Mula elementary hanggang high school ay miyembro ako ng school choir.
10.) Mayroon akong kuntil sa kanang tenga.
11.) Favorite kong prutas ang Durian at guyabano.
12.) Dati akong member ng Philippine Educational Theatre Association or PETA.
13.) There was a time na nagkaroon ako ng collection ng labing-limang piraso na caps at hats.
14.)Pag namimili ng gamit ko (like damit, shoes etc) i go for quality kaya medyo nagtatagal ako sa pagpili.
15.) Nakakarating na ako sa view deck ng Mt. Samat Cross.
16.) Hindi pa ako nakakasakay sa Helicopter.
17.) Expert ako kung pagluluto ang pag-uusapan.
18.) Di ako marunong mag bike kahit yung stationary bike.
19.) Noong High School kahit minsan ay di ako napatawag sa guidance councilor.
20.) Kamag-anak namin si Polo Ravales, yung artista sa Mahika.

Sige hulaan nyo kung aling sampung ang hindi totoo at alin naman ang kasinungalian, sige na huwag na kayong mahiya, madali lang naman yan kasi karamihan ay mga give away na hehehe…Enjoy.

Anniversary Meme ni ninang ethel

2006-09-10T10:05:00.000+03:00

September na pala, ang bilis talaga ng panahon. Ano ba ang mga okasyon na ating pinagdidiwang sa buwang ito...simulan natin sa mga birthdays; una Kaarawan ng ating mahal na ina si Mama Mary, pangalawa kaarawan din ng ating kaibigang tutubeng karayom na kahawig ni Piolo este ni Juday pala na ang petsa ay sinabay pa ng mga terorista sa pagbomba sa amerika. Kaarawan din ng aking mahal na ina at kapatid na babae. Sa nga nagdidiwang ng kanilang mga kaarawan sa buwan na ito; Maligayang kaarawan sa inyong lahat.

Pangalawa, sa buwang ito ay naghuhudyat sa ating mga Pilipino pagpapatugtog ng mga awiting pamasko, paghahanda ng mga christmas decorations at pamimili ng mga regalo sa kanilang mga inaanak.....yung aguinaldo ko ha =D..

At last but not the least eh sa buwang ito isang taong anibersaryo ng aking munting kubo. Kung nagtataka kayo bakit January ang simula ng aking post at hindi September ganito po yan. That time bagito pa lang ako sa blogging at siyempre maraming gustong ilagay sa template. Ayun sa sobrang kalikutan nadelete ko lahat ng aking mga previous post hehehe.

At dahil 1 year na ang aking one-step-at-a-time sasagutin ko ang regalong meme ni ninang ethel sa akin.
eto daw ang rules:

Eto naman ang aking sagot

I’m tall.-----, 5’7 pag nakatayo hehe
I think I’m really attractive.-----Sabi ng nanay ko pugi daw ako hehehe
I prefer winter over summer.-----Oo
I get drunk easily.-----ngayon medyo kasi kahit non-alcoholic lang nalalasing na agad ako eh hehehe. Pero noon matagal bago ako malasing.
I do drugs.-----Paracetamol lang.
I brush my hair at least 50 times a night. -----Hmmm, 49 times lang eh.
I’m religious.-----medyo.
I’m hardworking.-----medyo.
I’m good at History.-----History nino? ni kneeko? =D
I speak more than two languages.-----Tagalog, English at konting kapampangan (konti lang ha)
I enjoy taking pictures.-----Oo naman antayin nyo ang pagbubukas ng aking studio ha
I enjoy spending money on others.----Oo naman especially para sa family.
I have a regular income.-----Oo
I pay my own bills.-----Oo
I can cook.-----Oo naman, expertise ko ang pagluto ng scrabbled eggs kaya lang minsan ay nasusunog pa hehe
I enjoy cleaning.-----Yah
Tidyness is a must in my life.-----yah
My idea of good music is-----yung may music siyempre hehe.
I’m fashion-conscious.----- minsan.
I have good taste.-----Oo naman, look at my wisheart for edibens =D
I excel academically.-----Hinde eh, MS word at Powerpoint lang hehe.
I’m good at sports.-----Hmm medyo, I love to play basketball, table tennis at tumbang preso.
I’m artistically inclined.----Standing up lang hehe.
I wanna be an artist when I grow up.-----Hmmm too late hehe.
I wanna be an engineer when I grow up.-----been there done that.
I’m interested in politics.-----Yap I wanna be the president of United States of Pampanga.
I download MP3s.----- Wag ka maingay ha hehe.
I’ve done underage drinking.-----Oo naman
I’ve gone underage clubbing.-----Yah.
I can dance reasonably well.-----Kantahan na lang.
I can dance extremely well.-----Sabi nang kantahan na lang eh.
I dance like a cardboard gorilla.-----kuleet mo ha.
I can sing.-----Yan, dyan magkakasundo tayo.
I can swim.-----Sa tubig? Oo naman
I enjoy surveys-----minsan.
I’ve been in a nudist colony.-----ano yun hehe.
I annoy people from time to time.-----bwahahahahaha
I’m a born leader.-----Of the band?
I have a foot fetish.-----Dog lang ang gusto kong pet
I wanna be-----J.Lo. ano raw???
I dance in the rain. -----yah
My favourite color is pink.-----Si ninang ethel paborit ang pink =D
I’m musically inclined.-----konti
I like listening to music.-----Oo naman
I like music-blasting cars.-----konti.
Thongs are comfortable.-----Ano yan, yan ba yung ginagamit sa kusina?
I like flip-flops.-----yah.
I know what monogamy is……and I believe in it.----- Oo.
I have sibling/s.-----yah 1 brother 2 sisters
I believe in LOVE. -----Yah

Ang aking papasahan ng meme na ito ay walang iba kundi si ....

mission accompleased

2006-09-02T10:29:00.000+03:00

Magmula pa noong huwebes ay problematik si wisheart ann kasi yung Internet explorer ng computer sa bahay ay medyo tinotopak. Hindi sya maka log-in sa blogger account nya at syempre di rin makapag-update. So sinubukan kong i-update ang blog ko, aba okay naman, napost ko pa nga di ba yung kay Pareng TJ. Nang nalaman nya nakapag-update ako, sinubukan nya agad pero no dice hehehe....ayaw talaga. Nagsimula nang magsalubong ang kilay ni wisheart (naku grabe na ito hehehe). Pakita ko raw sa kanya kung paano ginawa ko sa blog ko, edi ipakita masunurin naman ako na bate eh. Naku nadisgrasya na ayaw na rin magbukas ang account ko sa blogger. Anong nangyari? Dalawa na kami ngayon na problematik =D

Nag-suggest ako sa kanya na i-try muna nyang nag-update via email. Matapos ng ilang minuto ay narinig ko siyang nagsisigaw at nagtatatalon sa loob ng kuwarto, sugod ako baka kung napapaano na si wisheart. Ayos daw yung suggestion ko hehe nakapag-update na rin sya ng blog sa wakas, pero matapos akong pupugin ng halik eh biglang napakunot na naman ang kilay, paano daw kung may picture na yung ipo-post nya. Napakamot na naman ako ng bumbunan. Sabi ko pagtiyagaan muna nya habang hahanapan ko nang solusyon ang aming dilema.

Noong biyernes sinubukan namin ni wisheart ang iba't ibang position este solusyon pala. Oy yung mga below 18 yrs old dyan (attn. TK & mmy-lei) pls. disregard the previous statement hehe. Andun na yung mag-sign in kami sa beta version ng blogger (nakita namin kasi ang bagong blog ni vemsan) pero wala pa rin. Sumagi rin sa isip namin ang lumipat sa wordpress at kung ano ano pa. Pero inabot kami ng ala-una ng umaga na luhaan hehe.

Sabado, ito agad ang inasikaso ko; kinumpara ko dito ang mga settings sa security, privacy at kung ano-ano pang cookies na yan. Eto pala ang excerpts ng telephone conversation ni wisheart at ang tech support ng microsoft hehe...

KD: Na-open mo na ba yung account mo?
wisheart: Hindi pa rin eh
KD: tsinek ko setting dito...Sige punta ka sa tools
wisheart: Saan ako pupunta? Tools? Saan makikita yun?
KD: hehe magbukas ka ng IE, tapos sa itaas makikita mo yung Tools
wisheart: di mo naman sinabing magbukas ng IE, babatukan kita dyan eh. O ano susunod
KD: punta ka sa Internet Options tapos privacy, then default. Click OK
wisheart: Ok
KD: Sara mo lahat ng IE tapos bukas ka ulit. Tapos check mo kung ok na account mo
wishert: Ba mukhang okay ah, na-open ko na account ko, teka try ko na mag-update. (after 5 mins)
wisheart: ganun pa rin eh, laging "the page cannot be displayed" ang nakikita ko sa screen. tsaka may mata sa bandang ibaba
KD: ano? anong mata
wisheart: sa ibaba yung tabi ng globe at nakasulat na intenet
KD: sige nga click mo, ano lumabas
wisheart: privacy report daw, nakalagay yung mga naka-block na cookies, kasama yung sa blogger, cbox at ang dami pa, ano gagawin ko
KD: punta muna ako ng CR sandali hehehe, joke lang. Sige punta ka sa "advanced" tapos click mo yung "automatic override cookie handling". Ok then open ka ulit ng IE.
(after few minutes)
wisheart: aba mukhang na tsambahan mo ah ayus na-post ko na yung update ko. May kiss ka sa akin mamaya hehe. Thank you.

Mission accomplished! Hirap talaga pag wisheart mo eh adik...adik sa blogging hehehe.

Tuloy po kayo pareng TJ

2006-09-01T11:05:00.000+03:00

Hindi po ako 'yang ng nasa picture. Lamang lang po sya ng dalawa errr dalawangpung paligo sa amin ni fafa KU hehehe.

Kung lagi kayong nanood ng shows GMA-7 o ABS-CBN malamang eh kilala ninyo sya. Dito sa amin, tuwing huwebes ay napapanood namin ang kanilang show ni Connie Sison na "Kuwentong Disyerto"o KD for short ..o diba plugging din ng name ko hehehe.

Kaya po siya ang naka feature sa aking post ngayon ay sapagkat meron na rin po siyang blog...ang buzzer beater . Pasyalan nyo naman at suportahan ang aming kapwa artista na sina wisheart ann, Abaniko, Agring, Aileen, AL Bj0rnstad, Analyse, Anap.s., Basey, Bats, Bernise, Bethski, Big Daddi, Bing aka juliet, Bunsoy Jane, C saw, Candice, cEcilLe, Cielo,Cruise, Darkblak, Darlene, Darna, Des, Diane soul_seeker, Din, Diway, Doc nikki, Donald, Duke,Ella Rose, ELlen, Evi, Fafa Atoy, fAfA KU, fafa tanggerz, FlexJ, Garnet Girl, Ghie, Glo, Goryo4u, Harvey & grace, Hezel, Honeypooh, HusengBusabos, Icia, Intiendes, JAde, Jairam,Jaja, Jay david, Jey, jHo, Jim Paredes, JLois, Jo, Joan, Jologs Queen, Juana, JuLiUs, Justice,Kangel, Karen, Karmi, Kat, KAtriNa, Kianah, Kneeko, Kring, Lady_Butterfly, Lalaine, Lani,Laureen, Laureen Anne, Leah, Lil _kath, Lojika, Major Kontrapel, Mareng locamama, MarhgiL,Mark, Marni, MasterBetong, Mauie, Melai, Michelle, Mika, Mish, MistyJoy, mOmmy lei, Myepinoy, nang ethel, Noemi, Nona, noreen, Owenfv, Patrice, Patricia, Phobe, Pie, Pipay, pObs,Princess of CJ, Rachel, Raquel, Rems, Rhada, Rho-anne, diosa4ever, Rob, RougeMaxi, ROyCe,ruthing, Sasha, sassy lawyer, Sayote Quuen, Shadow lane, Single guy, Starrfish, Steph, T-K,Teacher kai, Teacher Sol, Tekla, vEm SaN, Vicky, WatsOn, Wendy, Weng, wifely steps, YEyE at ^suplada ^

Welcome to the blogging world pareng TJ Manotoc.

Mabuhay....Bata at Dyango

2006-08-28T07:49:00.000+03:00

Hello sa inyo mga kaibigan, isa munang patalastas before we resume our regular programing hehehe...

Congratulations sa ating mga kababayang Efren "Bata" Reyes at Francisco "Django" Bustamante for winning the 2006 PartyPoker.com World Cup of Pool Championship...Mabuhay po kayo!!!

Read the reast of the story:

PHILIPPINES have become the first ever winners of the PartyPoker.com World Cup of Pool.
The Filipino pairing of Efren Reyes and Francisco Bustamante claimed the trophy and top prize of $60,000 (about £32,000) with a 13-5 victory against USA in front of a crowd of more than 800 people.
A delighted Bustamante said: “This is a very important tournament and we are happy and very proud to win the first World Cup. In the beginning of the match there was a lot of pressure on us but when we went three games ahead it all lifted.
“Efren played lots of unbelievable shots - some of them I’ve never seen in my life - and that’s why we won. When he plays perfect and I play well we knew we had a great chance and it’s a great feeling to be World Cup of Pool champions.”
Reyes added: “It’s funny that every time there is a new big tournament I win it but all week I thought if we could get to the final then we could win.
“The USA are a good team but they were unlucky and that made it easy for us. The support of the fans was brilliant, they’ve come from all over Britain and have looked after us all week.”
The tournament ended in poor fashion for the Americans and Morris summed up how he and Strickland were feeling.
“That was pretty disappointing,” said Morris. “After 4-4 it didn’t go our way although the match was closer than the score suggested. But when it went to 7-4 we were both pretty deflated and felt it slipping away.
“We never really got a clear shot off the break and it was a tough hill to climb but they played great – the way they were supposed to so congratulations to them.”
The majority of the spectators at the Newport Centre were cheering on number one seeds Philippines and they had an early chance to go in front as they won the lag.
Reyes was soon forced to play safe on the 1-ball but Morris scratched on the next shot to give Philippines ball in hand as they soon moved into a 1-0 lead.
It quickly became 3-0 when Strickland scratched on his break in the second before Philippines broke and ran in the third. The tournament had seen a large number of fightbacks and the final was no exception as USA, who were seeded three, then took the next three to square the match.
They broke and ran in the fourth and sixth racks while USA took advantage of a rare Reyes miss, when he failed to sink the orange five, to claim the fifth. But Philippines won two of the next three to edge 5-4 in front in what was a top-class encounter, being played in a passionate atmosphere.
The turning point of the match came in the tenth rack when a mistake by Morris saw him leave the 1-ball hanging over the pocket as the score moved to 6-4.
With the alternate break format, it was always going to be a tough task for America to fight their way back into the match again but with the crowd against them and the Filipino duo in top form it became a near-impossible mission.
The Philippines' lead was restored to three again after a fine safety from Bustamante forced an error from their opponents before a stunning kick-shot on the brown seven by Reyes helped make it 8-4.
Bata then infuriated Strickland by playing a shot one-handed but the plan worked as Morris’ next shot missed with the 1-ball in open play and it was 9-4.
The Americans were rattled and when Morris scratched in the next Philippines were closing in on the title with a comfortable 10-4 lead. They won the next and even though USA finally ended the Filipino duo’s run of seven successive racks, it had no effect on the outcome. With Strickland becoming more and more agitated by the partisan crowd, mistakes were drifting into the Americans’ play and, to the majority of the spectators’ delight, Philippines took the next two racks to become World Champions.

Look! It's moving. It's alive....

2006-08-20T11:01:00.000+03:00

It's alive... IT'S ALIVE bwahahahaha….Para yatang linya isa pelikulang “Frankenstein” ang linya ko ano hehe. Hindi naman ako feeling Dr. Henry Frankenstein, masaya lang kasi “successful” ang kinalabasan ng aking project. Sarap ng feeling na yung pinagsikapan mo at pinagtiyagaan mo na mabuo ay tumatakbo ng maayos. Actually pangalawang computer na ito na binuo ko. Yung una ok naman kaya lang medyo kinakabahan kasi naman first time ko pa yun. This time ay medyo confident na.

Eto ulit ang complete specs:
***Nai-request din ni DevilishQueen na kung pwedeng isama kung magkano ang inabot kaya nilagay ko na rin (price in USD na para dina mahirap magconvert)

Processor: AMD 3800+ Dual Core X2 Socket AM2-->(280)
Motherboard: MSI K9N SLI Platinum-->(184)
Memory: Kingston 1Gb DDR-->(105)
Hard Drive: Western Digital 250 Gb Sata Drive-->(93)
Video Card: MSI NX-7300GT GE Force 7 Series-->(100)
DVD Writter: MSI 16x16 Double –Layer DVD Writter-->(44)
Power Supply: Enermax Liberty500W-->(66)
Case: ATX -->(45)
Monitor: HP L19 Flat Panel Monitor-->(346)

Uy sumilip yung braso ko habang kinakabit ang HD hehehe....

Konting posing-posing (photo shot by Wisheart Ann)

Close-up shot....

Wohoooo...installing the OS (lapit na)

Daraannnnnn..... Uy plugging pa ang blog ni Wisheart hehehe

Never let a computer know you're in a hurry.

2006-08-15T14:49:00.000+03:00

Taong 1986 nang unang namulat ako sa mundo ng mga computers. Nasa 4th year na ako sa Saint Louis University noon at Basic Computer 411 yata ang pangalan ng subject namin na iyon. After ng isang oras na theory kung saan pinapaliwanag ng aming professor ang mga parts at function ng computers ay nagtungo naman kami sa laboratory para sa application. At doon nga sa lab room, sa unang pagkakataon ay nasilayan ko ang isang computer, ang IBM Personal Computer XT o kilala sa tawag na IBM PC/XT. Siguro ang iba sa inyo ay hindi na inabot ang dinosaur este computer na ito pero kami nina fafi KU at fafi Atoy ito ang “astig” computer noon hehe. Bakit astig? Eto ang specs;

Processor: Intel 80286 microprocessor running at 8 MHz
Memory: 128 kB
Hard drive: 20 MB
Disk drive: 360 kB double-sided 5 1/4"
Operating Sytem: PC-DOS
Monitor: monochrome

Ang Dinosour hehe...

Kung noon eh mabagal, limited ang mga functions, mahirap tandaan ang mga commands at hindi user-friendly, kabaligtaran naman ang computers ngayon. Ibig sabihin hindi lang marami kang magagawa, mas mabilis mo pa ito na matatapos, ika nga pwedeng kang mag-multi tasking. Example habang nag-uupdate ka ng blog mo eh naglalaba ka, namamalantsa at naglilinis ng bahay hehe.

Siyanga pala on-going pa rin ang aking “project” inuna ko nang binili ang monitor at the rest of the parts ay sa Wednesday na lang. Tamang tama sa weekend mabubuo ko na ito.
Eto pala ang specs ng aking ia-assemble na PC:
Processor: AMD 3800+ Dual Core X2
Motherboard: MSI K9N SLI Platinum
Memory: 1Gb DDR
Hard Drive: 250 Gb Sata
Video Card: MSI 6600GT

Ang Processor

Ang Motherboard

Ipag-pray nyo na maging successful ang aking project na ito hehe. Hanggang sa muli at laging tatandaan na A friend accepts us as we are yet helps us to be what we should.

Ang aking project....bow (Part 1)

2006-08-05T00:35:00.000+03:00

Kailangan na naming magdadag ng isa pang computer dito sa bahay. Ito kasing ginagamit namin ngayon eh sobrang in-demand na; ginagamit ng mga kids sa kanilang mga school assignments/projects at siyempre ng aking wisheart sa kanyang pagba-blog. Ako? kailangan ko pang magpa- reserve 1 day in advance para maka-gamit hehehe.
Tulad nang nauna, ako rin ang magbubuo nitong bagong PC. Enjoy kasi ako dito, bukod sa mapipili ko ang gusto ko na specs ay kakaibang kasiyahan ang naidudulot ng isang bagay na pinag-sikapan mong gawin "with your own sweat, blood and tears". Teka masyado naman yatang na dala ako sa drama hehe pasensya na po.

So, in the next few days ay sisimulan ko na ang aking "project" at I'll keep you posted.

Samantala inuna ko munang bilhin ang computer table na paglalagyan ng TV este ng computer pala. Nagpunta kami ni wisheart sa SACO at ito ang aming napili:

ups naka box pa pala hehehe ...

May kasama naman palang instructions sa loob eh...

teka teka bat ganoon ma i-zoom nga....(click this)

(Bakit espanyol yata ang instructions, naku mahahasa na naman ang aking spokening kastilaloy hehe)

Malapit na hehehe...

dyarannnn...

Sa susunod ay yun namang pag-a-assemble ng aking "Project" hehe

Cheers !!!

Meme ni Jane at Isa nang ring Kapuso

2006-07-28T13:00:00.000+03:00

Meme na Jane

Galing po sa ating kaibigang insomniac na Jane ang meme na ito. Thanks Jairam =D.

If only I could:
Turn back the time to were it began….by Usher

If only I knew why:

summer here is sooo freakin hot and humid

If only I could meet:
PGMA, ill ask her so many questions

If only they didn't have:
greed & corruption

If only I could have a car:
I already have a chevy but it wouldn’t hurt to have a Porsche Cayenne Turbo S

If only I could have this age again:
4 or 5, yung pre-school years

If only this wish could come true:
walang mahirap at nagugutom sa mundo...

If I had a Million dollars I would buy these things:
Ducati SportTouring ST3 for me, my wisheart’s & kids wish lists

If only I could anything right now, I would eat:lydia’s letson de leche, relyenong bangus, fried rice & especial na halo-halo

If only I didn't have to eat:
naku magugutom ako.

If I could have one dream come true:
isang magaling na singer (hindi sewing machine ha hehe)

If only I could be:
more faithful to God

If I could meet one singer:
James Taylor

If I could meet one actor/actress, it would be:
Bill Cosby, love his comedy

If I could change one thing about me it would be:
mala-pandesal na abs (pero malapit na konting tiyaga pa hehehe)

If I could have one thing, I would have:
wala na siguro masayang masaya na ako with wisheart and our kids, pero kung bibigyan pa ako ng 100 million dollars okay lang hehehe

If only they didn't play this song on the radio:
....humanap ka ng panget at ibigin mong tunay

If I could go anywhere in the world, I would like to go to:
Disneyland wohoooo.

TK, Mmy-Lei, Tita Ayie, Gracita at Shasha... kayo naman inaantok na ako hehehe.

------***------

Isa nang ring KAPUSO

Dito sa gitnang silangan para mapanood namin ang palabas sa TV sa pinas na tulad ng ABS-CBN channel 2 ay kailangan naming magsubscribe sa TFC o Filipino channel. Ang isang taong subscription ay SR 746 ( almost P9,700) at installation fee na SR796 (almost P10,400) para sa decoder at satellite dish. Limited pa sa tatlong channels ang mapapanood mo (Channel 2, Pinoy Central at Studio23).

So nang mabalitaan namin na mayroon na ring GMA 7 dito ay nagpakabit na rin kami sa bahay. Bukod sa tatlong channels ng GMA (GMA Pinoy TV, PBO featuring movies at Pinoy Prime) ay kasama rin sa bundle ang CNN, ESPN, Music Now, Fashion TV, MGM, Animal Planet, Disney, Cartoon Network at marami pa. SR 200 lang ang installation fee at SR 89 naman per month ang subscription.

Kaya magmula ngayon hindi lang kami kapamilya, kapuso na rin hehehe

Saan na nga bang' barkada ngayon...

2006-07-22T13:07:00.000+03:00

Nagsimula ang lahat sa iskuwela. nagsama-samang' labingdalwa'.

Sa kalokohan at sa tuksuhan, hindi maawat sa isat-isa.

Madalas ang istambay sa capetirya. Isang barkada na kay' saya.

laging may hawak-hawak na gitara, konting hudyut lamang kakanta na.

kay simple lamang ng buhay 'non, walang mabibigat na suliranin.

prublema lamang laging kulang ang datung.

Saan na napunta ang panahon.

[Chorus:]

Saan na nga ba, saan nanga ba?

saan na napunta ang panahon.

Sa unang ligaw kayo'y magkasama, magkasabwat sa pambobola.

Walang sikreto kayong tinatago, O kaysarap ng samahang barkada.

nagkawatakan na sa kolehio, kanya-kanya na ang lakaran.

kahit minsanan na lang kung magkita, pagkaka-ibiga'y hindi nawala.

At kung saan na napadpad ang ilan,

sa dating iskwela'y meron' ding naiwan.

Meron' pa ngang mga ilang nawala na lang,

nakaka miss ang dating samahan.

[Chorus:]

Saan na nga ba, saan na nga ba?

saan saan na nga bang' barkada ngayon.

Ilang taon din ang nakalipas, bawat isa sa ami'y tatay na.

nagsusumikap upang yumaman, at guminhawang kinabukasan.

Paminsan-minsan kami'y nagkikita, mga naiwan at natira.

At gaya nung araw namin sa iskwela, pag magkasama ay nagwawala.

Napakahirap malimutan, ang saya ng aming samahan.

Kahit lumipas na ang iilang taon, magkabarkada parin ngayon.

[Chorus:]

Magkaibigan, magkaibigan magkaibigan parin ngayon.

Magkaibigan, magkaibigan magkabarkada parin ngayon.

Nagkakilakilala kami noon pang college days sa Baguio. Nagmula kami sa ibat' ibang probinsya ng Pilipinas; sa Tarlac, Pampanga, Ilocos, Bataan, Manila at Baguio City. Mula 2nd year hanggang mag-graduate ay magkakasama na kami sa kalokohan, sa inuman, sa lakwatsahan, sa kulitan, sa puyatan, sa paglalaro ng basketball, sa pagligawan at syempre sa kopyahan kapag exams hehe.

Si Cesar, yung pinakamakulit sa grupo, ang naka-isip ng pangalan ng grupo..."OKUTZ" (Hindi yan kinuha sa mga pangalan namin pero kung mahuhulaan nyo kung saan kinuha at bakit ay meron kayong libreng life-time gupit at re-bonding sa David Saloon-Middle east branch hehe)
Mula sa anim na miyembro ay naging 30 kami, isang buong klase na napakakukulit at kagugulo pero masaya kasi hanep ang bonding ng barkada kasi laging nagtutulungan at walang mga ere.

Okutz Founding members:
(not arranged po, hulaan nyo na lang kung nasaan ako):
Nelson, Cesar, Danny, Lops, Manny at yours truli.

After graduation ay madalang na kaming magkita-kitang magbabarkada maliban kay Cesar na nakasama ko pa dito sa gitnang-silangan ng ilang taon at sa ngayon ay nasa Canada na ang loko at doon nag-so-shovel ng isnow.

Noong nagbakasyon kami last 2002 ay nagkaroon ng reunion ang barkada sa Mega Mall. Konti lang ang dumating kasi yung iba ay naka-base na sa ibat' ibang bansa. As usual ang dami naming napag-usapan tungkol sa buhay-buhay. Alas onse ng gabi umuwi na ang tatlong girls pero kaming mga lalaki ay hanggang madaling araw ay nag-iinuman pa hehehe.

Saan na nga ba, saan na nga ba? Saan saan na nga bang' barkada ngayon...

Maga Mall 2002

From Left to Right: Manny (standing), Ariel, Marie, Grace, Chat, Nelson at Rostum. KD official photographer hehehe

Okay naman kahit na madalang ko na makita nag OKUTZ, nandyan naman ang blogkada na ubod din ng kukulit hehe. O inuman na.

Mainit ba talaga kuya?

2006-07-18T17:32:00.000+03:00

Pasensya na muna kung medyo wala akong masyadong update, medyo busy naman ako sa trabaho. Kanina nga ay nagpunta ulit ako sa aming planta kasama ang aking "bossing".

Sa tinagal-tagal ko nang nagtatrabaho dito ay ngayon ko lang naranasan ang sobrang init ng araw, pakiramdam ko eh 52 degrees ang temperatura kanina. Panay reklamo nga ng mga kasama namin na mga german contractors, pakiramdam daw nila ay para silang iniihaw ng buhay sa tindi ng init. Sabi ko nga na hindi pa ito ang "peak" ng summer. Sabi tuloy noong isa na hindi na raw siya babalik ulit dito hehehe.

Bandang alas dos ng hapon ay bumiyahe ulit kami pauwi ng opis, at habang nasa daan ay nasalubong namin ulit ang mga hari ng disyerto. "KD, look, take some pictures and show them to your kids" sabi ni bossing. Eto ulit sila...

Kuha mula sa loob

Guard post sa gitna ng disyerto

You know you're living in the desert when you feed your chickens ice cubes to keep them from laying hard-boiled eggs.

2006-07-11T14:47:00.000+03:00

Parte ng aking trabaho sa aking pinapasukang kumpanya dito sa gitnang silangan ay ang pagpunta-punta sa mga mga planta. Lahat ng mga pasilidad na ito ay nakatayo sa gitna ng disyerto at medyo may kalayuan sa mga siyudad. Ang pinakamalapit ay siguro mga 2 hours drive mula sa aming opisina at yung mga malalayo naman ay kailangan nang sumakay sa eroplano.

Noong nakaraang linggo ay nagpunta ako sa isa sa mga ito, ayoko sanang lumabas kasi sobrang init ng panahon ngayon at medyo may “sand storm” pa. Kaya lang talagang kailangang puntahan.

Pagdating ko doon, pinahinto ako ng arabong guardiya civil sa may security gate. Tinanong ako kung meron ba akong dalang digital Camera. Sabi ko “ma fi” na ang ibig sabihin ay anong pake mo este wala po bossing hehehe. “Fi camera phone?” tanong naman nya ulit. “Ay wa” sabi ko naman. Binigay ko sa kanya ang aking celphone kasi bawal daw ang mag-picture taking sa loob ng pasilidad. Sabi ko sa loob-loob ko; alam ko naman na bawal ang camera saka bakit naman ako magpipicture taking sa loob gayong wala naman makikitang kakaiba doon kundi puro turbina at makina lang.

Matapos ang aking pakay ay nagbalik na ako sa gate upang kunin sa mamang sekyu ang aking celphone at upang magbiyahe na pabalik ng opisina.

Habang bumibiyahe ay naisipan kong ilabas ang aking celphone upang kunan ang ilang mga tanawin upang mailagay sa aking blog at para naman makita ninyo kung ano ba ang itsura ng disyerto sa gitnang silangan.

Enjoy...

May mga bundok din dito

Kita ninyo na may "sand storm" kaya dapat dahan dahan lang pagmamaneho.

Disyerto pa rin

May sariling tawiran ang mga kamel dito.

Ang hari ng disyerto

Kamel sa likod ng pick-up truck

Ang Alumni Home Coming

2006-07-04T14:45:00.000+03:00

Isang kwentong kathang isip mula sa tahanan ng isang Dyosa na pinasapasa hanggang matagpuan ang palasyo ng isang reynang tutubing-karayom na kahawig si Juday. At noong isang araw nga ay nakita ko sa aking pintuan ang isang balikbayan box na nagmula pa sa tate. Pagbukas ko ay hinahanap ko agad ang mga imported na sokolate, nike shoes, ipod nana este nano, t-shirts na hane, dvd at macademina nuts. Pinagpawisan na ang aking kilekile pero no luck, isang kapirasong sulat lang ang aking aking nakita…

Mechanics:

1. Nagsulat si Dyosa ng isang kwento, galing sa fairyland nya at umikot ikot na parang tsubibo ang kwento; sa bansang Hapon kay Ghee.Tapos naglakbay sa Pilipinas kay EV tapos nakarating sa palasyo ng tutubing -karayom sa guam hanggang nag-touch down sa one step at a time ng inyong abang lingkod.
2. itutuloy ko at kailangang hindi isulat ang naunang kwento.

3. mag-tag ng iba pang bloggers para madugtungan ang kwento.

4. sa mga na-tag, dudugtungan ang kwento base lamang sa sinulat ng nag-tag sa kanila.

5. bawal hanapin at basahin ang mga naunang kwento.

Ang ita-tag ko na magtutuloy naman nitong kwento ito ay walng iba kundi ang aking ninang sa Luxumberg na very artistic at mahilig sa color pink...si Ninang Ethel.

(Ang katapusan ay sa ika sampung(10)tag..ano kaya ang magiging wakas??Ok, katuwaan lang... at sana nga ay matuwa kayo....)

Ang Karugtong - Chapter 5

Paano ko nga ba sasabihin kay Kiko? Ano ba ang gagagawin ko para di sya mabigla sa aking isisiwalat na isang mapaait na pinagdaanan sa kamay ng isang berdugo. Napansin nya ang aking katahimikan, “O what is the matter with you? Is you fine over there” . Napangiti ako “Ikaw talaga alam mo kung paano ako patatawanin, okay lang ako pagod lang siguro ako at gusto ko nang magpahinga”. Binuhat niya ako sa kanyang malakas at maskuladong bisig at sinakay sa kanyang kalabaw na si “bantay”na nakasoga sa tabi lamang ng daan.
Habang binabaybay namin ang malubak at maalikabok na daan pauwi sa aming tahanan muling sumagi sa aking alala-ala ang lahat ng mga pangyayari: Araw noong ng Linggo nang makatanggap ako ng isang text message mula sa aking dating kaklase sa collage na si kneeko “Pards, ntnggp mo b ung invitation frm our skul n meron daw tayong Alumni Home coming next week at sa Baguio gaganapin, sama k b pls txt bak. u”
“Oo nman” text ko sa kanya. “Sige twgan mo na ibang barkada pra kumpleto tayo” sagot ulit ni kneeko.

Hindi na ako nag-aksaya ng panahon at isa-isa kong tinawagan sina :

wisheart ann, Abaniko, Agring, Aileen, AL-Bj0rnstad, Analyse, Anap.s., Basey, Bats, Bethski, Big Daddi, Bing aka juliet, Bunsoy Jane, C saw, Candice, cEcilLe, Cruise, Darkblak, Darlene, Darna, Des, Diane, Din, Doc nikki, Donald & family, Duke, Eka, ELlen, Evi, Fafa Atoy, fa tanggerz, FlexJ, Ghie, Glo, Goryo4u, Harvey & grace, Hezel, Honeypooh, HusengBusabos, Icia, Intiendes, JAde, Jairam, Jaja, Jay david, Jey, jHo, Jim Paredes, JLois, Jo, Joan, Jologs Queen, JuLiUs kabalen, Justice, Kangel, Karen, Karen, Karmi, Karmi II, Kat, KAtriNa, Kring, Laureen, Lil _kath, Linchpin, Lojika, Major Kontrapelo, Mareng locamama (LM lights), MarhgiL, Mark da Pogi, Marni, MasterBetong, Mauie, Melai, Mika, Misty, Joy, mOmmy lei, myepinoy, No.88 ElLa RoSe, Noemi, noreen, Owenfv, Patrice, Patricia, Pie, pinoy atbp, Pipay, Plue, pObs, Rachel, Raquel, Raquel II, Rhada Rob, RougeMaxi, ROyCe, Sasha, Sasha, sassy lawyer, Shadow lane, Single guy, Starrfish, Steph, Teacher kai, Teacher Sol, VEm SaN, WatsOn, Wendy, Weng wifely steps, YEyE, ^suplada ^

Matapos na ma-confirm ko na kumpleto ang barkada, tinawagan ko agad si kneeko para ikwento ang magandang balita. “Pards okay na sasama raw silang lahat kya ihanda mo na yung sasakyan natin”. “No problemo ako na bahala dyan, ipapahanda ko yung mga greyhound buses namin, okay na ba yung 10 bus? pati pala yung rest house namin sa baguio ipapahanda ko na para doon na tayo tutuloy” sabi ni kneeks. “Okay na yung sampu, saka anong rest house, mansyon kamo masyado ka talagang humble hehe, sige kita kits next week”.

Dumating ang araw na iyon at nakarating kami ng Baguio nang maayos. Dumiretso kami sa mansyon ni kneeko at pinakakain kami at tuloy nagpahinga. Bandang alas-sais ng gabi ay tinungo namin ang camp john hay kung saan ginanap ang alumi homecoming. Masaya ang naging okasyon, nakita namin ang aming iba pang mga kaklase na galing pa ng ibang bansa nandoon sina:

Pinkrose, Pinkysteph, Niceheart, Mang Kulas, Juana, Toe, Carlota, Cielo, Genpot, Ghee, Ghie, Manongbidoy, Mayshella, Mikmik, Miko, Mouse, Obi, Kiwinoy, Jenn, Jhay, Jhezper, Jo Joweine, Eden, Anie, Bulitas, Cielo, Roanne

Naroroon din ang aming nga peborit professors na sina maam rems, maam tekla. Ang mga terror at machong teachers na sina maam phobe at maam ruthing. Namataan ko rin ang aming dean na hanggang ngayon ay babing-baby face parin si dean KU.

Matapos ng mahabang kwentuhan, tawanan at biruan, umuwi ang buong barkada na may ngiti sa aming mga labi. Pagdating sa mansyon ay tinuloy namin ang kasiyahan di mabilang na bote ng red wine at san mig light ang nilabas ni kneeko. Buong magdamag kaming na nag-inuman. Sa sobrang kalasingan di ko namalayan kung ano ang sumunod na mga pangyayari.
Nang ako ay magising laking gulat ko sapagkat nakagapos ang aking dalawang kamay at dalawang paa sa mga poste ng kama. Saan ako naroron? Bakit ako nakagapos? Sinubukan kong sumigaw, ngunit may nakabusal pala sa aking bibig na kapirasong tela. Nasaan ako? Isa ba itong panaginip? Maya-maya pa ay nagbukas ang pintuan ng kwurato. Tumambad ang isang lalaki na ngayon ko lamang nakita sa tanang buhay ko. Lumapit siya sa akin, umupo sa gilid ng kama at ako ay kanyang hinaplos sa buhok at hinalikan ang aking pisngi. Nagpipiglas ako, gusto kong makawala sa aking pagkakatali. Maya-maya pa ay isang namang babae na nakaputi ang pumasok sa kwurato at may kung anong tinurok sa aking braso. Nakaramdam ako ng panghihina, di ako makakilos. “Huwag ka nang magpipiglas, lalo ka lang masasaktan. Ako nga pala si Dr. Binoy hindi mo ako kilala pero matagal na kitang sinusubaybayan. Isa akong masugid mong tagahanga.

Itutuloy.....bitin ba hehehe si ninang ethel na lang ang bahala dyan hehehe

If a trainstation is where the train stops, what's a workstation?

2006-06-27T08:36:00.000+03:00

galing sa aking TagBoard:

eravidaz: Nakidaan lang po bosing kadyo, pwede ba magtanung? barkada ko kasi magsa-saudi, lumabas na visa pero bakit ang validity nung nabasa ko eh 3 months lang samantalang 2 years daw kontrata nya? normal ba yun.

Dear eravidaz,

Salamat nga pala sa pagbisita mo sa aking blog at KD na lang tawag mo sa akin tutal bata pa naman ako at baby face pa hehehe.

Tungkol sa iyong katanungan para sa barkada mo na magpupunta dito sa gitnang silangan, normal lang yan kasi ang Employment Visa na tinatak sa kanyang pasaporte ay valid for 3 months. Ibig sabihin noon ay kailangan nyang makapasok dito within the validity of the visa. Eksampol; ang petsa na nakalagay sa kanyang passport ay June 10, 2006 mayroon sya na hanggang Sept. 9, 2006 para makapasok dito ng walang problema at walang kurot sa singit hehe, joke lang. Pag dating nya rito, ay ia-aaply naman siya ng kanyang employer ng "IQAMA" o residence at working permit at ito ay valid for 2 or 3 years.

Paki sabi na rin sa kaibigan mo na huwag kalimutang dalhin ang mga sumusunod na dokumento pag-alis nya:

1.) Passport (valid for at least six months, magpa-photo copy na rin sya ng ilang piraso)
2.) Employment Visa
3.) Health Certificate
4.) At least six passport-size photographs
5.) Mga iba pa nyang dokumento tulad ng transcript of records sa school, diploma at driving license (kung meron).
6.) Paborito nyang gamit na shampoo sa buhok (medyo matatapang ang mga brands dito)

Siyanga pala sabihin mo rin sa kaibigan mo na maraming bawal dito sa gitnang silangan at pinagbabawal ang pagdala ng mga sumusunod:
1.) Religious articles tulad ng biblia, crucifix, statues and other symbols (like mga anting-anting o basyo na bala ng baril).
2.) Mga pagkain na may sangkap na Karne ng baboy; sitsaron, tucino, ham, spam etc. May nabibihan naman dito medyo may kamahalan nga lang.
3.) Bagoong, itlog na maalat, tuyo o daing. Alam mo na naman na medyo maantot ang amoy ng mag pinoy foods na ito, sayang lang baka itapon lang nila ito sa basurahan. Marami naman kamo dito ng mga iyan, boy bawang nalang okay pa hehehe.
3.) Mga litrato ng mga sexy at nakahubad na babae o lalake (hindi naman nila itatapon ito, itatago lang nila hehe)
4.) Alak at droga (putol ulo pag nahulihan ka nito)
5.) Kung mayroon syang "prescription drugs" na dadalhin, siguraduhin nya na may dala rin syang sulat galing sa duktor nya.
6.) Pocket knife like swiss army knife.

Ang bansang ito ay ang pinaka-konserbatibo sa buong gitnang silangan at istrikto sila sa pagpapatupad ng kanilang mga batas. Alam mo ba na ten years ago bawal na makipag-interact o makipag-usap man lang sa public ang mga lalake sa mga babae lalo na kung hindi sila mag-asawa. Kapag nakita ng "mutawa" ay sa kalaboso ang tungo nyo. Nakabalot din ng "abaya" ang mga kababaihan dito, kadalasan ay mata lang at kamay ang makikita mo. Bawal naman sa lalake ang mahaba ang buhok at magsuot sa public ng shorts, sando, hikaw, kuwintas at iba pang burloloy sa katawan.

***

************

***
Sa ngayon medyo malaki-laki na rin ang mga pagbabago sa lugar namin na maituturing na kaluwagan na para sa mga expats na nagtatrabaho dito (marami pa rin sa bansang ito ang lugar na mahihigpit tulad na lang sa may parteng sentro at norte). May makikita ka na na babae at lalake na magkaholding hands (minsan lalake sa lakae pa nga eh hehe). Marami na rin kaming nakikita na kababayan na naglalakad sa labas na naka shorts lang. Bibilang pa siguro ng maraming taon bago tuluyan na magiging maluwag ang mga patakaran dito. Pero sa ngayon na maayos pa naman ang magtrabaho dito, isa parin ito sa mga "preferred" na destinasyon ng ating mga kababayan na nagnanais na kumita ng pera.

Sana eravidaz ay natugunan ko ang katanungan mo para sa iyong kaibigan at wag kamo nyang kakalimutan yung pasalubong ko boy bawang ha hehehe.

Sand & Stone

2006-06-25T14:53:00.000+03:00

Hello sa inyo mga blogkada, hindi ko namalayan na almost two weeks na pala akong walang update. Pasensya na kayo ha, ang dami kasing project sa opis na kailangang i-review siningit ko nga lang ito hehehe. Anyways, gusto ko nga palang mag thank you sa inyo na walang sawa na dumadalaw at di nakakalimot na mag-iwan ng comments at pagbati dito. Natutuwa nga ako sapagkat sa pamamagitan ng blog na ito ay marami akong nakilala na mga kaibigan. Mga kaibigan na kahit milya milya ang layo at di pa nga nami-meet ng personal eh parang ang tagal nang kakilala. Hindi ko na babanggitin ang mga pangalan nyo kasi mapupuno na itong post ko hehehe.

Diba sabi ko na singit lang ito hehe kaya 'yan muna ha, bawi na lang ako sa susunod. By the way share ko lang sa inyo itong short story sa ibaba..enjoy & God Bless.

A story tells that two friends were walking through the desert. During some point of the journey they had an argument, and one friend slapped the other one in the face. The one who got slapped was hurt, but without saying anything, wrote in the sand: TODAY MY BEST FRIEND SLAPPED ME IN THE FACE.

They kept on walking until they found an oasis, where they decided to take a bath. The one who had been slapped got stuck in the mire and started drowning, but the friend saved him. After he recovered from the near drowning, he wrote on a stone: TODAY MY BEST FRIEND SAVED MY LIFE.

The friend who had slapped and saved his best friend asked him, "After I hurt you, you wrote in the sand and now, you write on a stone, why?" The other friend replied "When someone hurts us we should write it down in sand where winds of forgiveness can erase it away. But, when someone does something good for us, we must engrave it in stone where no wind can ever erase it."

*******
LEARN TO WRITE OUR HURTS IN THE SAND AND TO CARVE OUR BENEFITS IN STONE. They say it takes a minute to find a special person, an hour to appreciate them, a day to love them, but then an entire life to forget them.

Ability Vs. Availability

2006-06-10T13:58:00.000+03:00

His pleasure is not in the strength of the horse, nor His delight
in the legs of a man; the Lord delights in those who fear Him,
who put their hope in His unfailing love. - (Psalms 147:10-11)

Do you ever feel so skilled in what you do that you require little help from others? Perhaps you may feel that you are more skilled than any other in your field. Does God need your skills and abilities in order to achieve His purposes on this earth?
The answer is NO.

One thing God does not need is our skills and abilities. However, He does give us the freedom to exercise our gifts and abilities for His service. That service may be as a computer technician, a secretary, an ironworker, or even a lawyer. God calls each of us to our occupation to work unto Him. To believe that He needs our skills to carry out His mission on earth would be to lower our understanding of an all-ncompassing and all-powerful God. The psalm tells us that His pleasure is not in our strength and ability, but His pleasure is in the attitude of the heart. It is what we find in the heart that helps decide whether ability is translated into availability. You see, God is looking to and fro throughout the earth for a man or woman who is fully committed to Him. A man or woman who is committed to fearing the Lord and placing his hope in His unfailing love is the person God seeks to support. "For the eyes of the Lord range throughout the earth to strengthen those whose hearts are fully committed to Him" (2 Chron. 16:9a). When our agenda becomes His agenda, we can expect God to fully support all that we do.

If we want to see our skills and abilities multiplied a hundredfold, then we must make them completely available to His service. Where are the opportunities in which God is calling you to be available to Him? Next time someone asks you to be involved in some activity, before you say yes or no, make sure you check in with the Master of our decisions to ensure that your gifts and talents are being used as He desires.

Tatlong Tanong ni Utoy

2006-06-04T13:56:00.002+03:00

Nais ko lang pong ipalam sa inyo aking mga kablagkada na pansamantala muna akong magpapahinga....babalik din naman ako, di ko nga lang alam kung kailan. Malay nyo baka bukas, makalawa eh me post na rin akong bago....depende sa ihip ng hangin hehehe. Basta dadalawin ko pa rin naman kayo sa mga haus ninyo at makikipagkulitan.

In the mean time share ko sa inyo ito....

.... GOD bless you all....

******
Ang binatilyong si Utoy ay nagtungo sa ibang bansa upang mag-aral. Nang siya ay matapos, nagbalik siya sa kanilang bayan. Kinausap niya nag kanyang magulang at hiniling na ihanap siya ng isang eksperto sa larangan ng relihiyon o isang matalinong tao na maaring makakasagot sa kanyang tatlong katanungan.

Natagpuan naman ng kanyang magulang si ang taong hinahanap ng kanilang anak, si Marco at ito ay hinarap nila sa binata.

Utoy: Sino ka? Masasagot mo ba ang tatlo kong katanungan?

Marco: Ako’y isang mananampalataya Diyos at susubukan kong sagutin ang lahat ng iyong mga katanungan.

Utoy: Sigurado ka? Marami na akong napagtanungan na mga guro at mga eksperto pero ni isa sa kanila, walang nakasagot sa aking mga katanungan.

Marco: Gagawin ko ang lahat ng aking makakaya.

Utoy: Eto ang aking tatlong katanungan...

1.) Mayroon ba talagang Diyos? Kung mayroon man, ano naman ang kanyang anyo?
2.) Ano ang tadhana?
3.) Kung ang demonyo ay ginawa mula sa apoy, bakit sa katapusan ng mundo siya ay itatapon sa impiyerno na ginawa din mula sa apoy. Sa palagay mo ba masasaktan ito gayung ang demonyo at ang impiyerno ay gawa mula sa apoy? Naisip ba ito ng Diyos?

Walang kaano-ano ay biglang sinampal ni Marco si Utoy.

Utoy (halatang nagulat at nasaktan sa pagkakasampal) : Bakit ka nagalit sa akin ?

Marco : Hindi ako galit. Ang sampal ay ang kasagutan sa tatlo mong katanungan.

Utoy: Hindi ko maintindihan.

Marco: Ano ang naramdaman mo matapos kitang sampalin?

Utoy: Siyempre masakit, muntik na na ngang matanggal ang mukha ko eh.

Marco: Naniniwala ka ba na nararamdaman ang sakit.?

Utoy: Oo naman.

Marco: Ipakita mo ngayon sa kin ang anyo ng sakit.

Utoy: Hindi ko kaya.

Marco: Yan ang sagot sa una mong katanungan. Lahat tayo nakakaramdam sa presensya ng Diyos gayong hindi natin nakikita ang kanyang kanyuhan. Kagabi sa iyong pagtulog, napanaginipan mo ba sasampalin kita?

Utoy: Hindi

Marco: Iyan naman ang tadhana, ang sagot sa ikalawang katanungan. Ang aking kamay na ginamit ko upang samplain ka, saan ito gawa?

Utoy: Gawa iyan sa laman.

Marco: Iyan namang mukha mo, saan iyan gawa?

Utoy: siyempre sa laman din, ano naman akala mo dito.

Marco : Ano ang naramdaman mo matapos kitang sampalin ?

Utoy: Masakit, siyempre.

Marco: Tama, at yan ang aking sagot sa ikatlo mong katanungan. Kahit na ang demonyo at ang impiyerno ay ginawa mula sa apoy kung gugustuhin ng Diyos, magiging isang malupit na lugar ang impiyerno para sa demonyo.

God said:”If you are ashamed of me, I will be ashamed of you."

Maling Akala

2006-05-31T14:37:00.000+03:00

Maling akala

Di mo na kailangan mag-alinlangan

Kung tama ang gagawin mo

Basta’t huwag kalimutang magdahan-dahan

Kung di sigurado sa kalalabasan

Kalalabasan ng binabalak mo

Maliit na butas lumalaki

Konting gusot, dumadami

Hindi mo ma-ibabaon sa limot at bahala

Kapag nabulag ka hah…

Ng maling akala.

Ungentle reader strikes again

2006-05-27T14:10:00.000+03:00

Nakatanggap ako ulit ng email mula kay ungentle reader at ito ang nasaad sa kanyang sulat.

Dear Sam aka KD,

Kamusta ka na? Alam mo kahapon nakabili ako sa may Recto ng VCD ng bagong pelikula ni John Lloyd Cruz at Bea Alonzo yung “Close to You” (Orig yun ha sabi ng pinagbilhan ko. Alam mo namang di ako bumibili ng pirated). Aba starring role ka pala doon. Pagkauwi ko nga sa bahay eh binuksan ko agad ang plastic wrapping, kaya lang may napansin ako. Ikaw ba talaga yung nasa picture sa cover ng VCD, kasi parang lumake na yata ulo mo. Sana naman Unkel Sam ay hindi ka magbabago kahit na artista ka na at nagsisimulang magkakaroon ng pangalan. Kita mo nangyari sa mga ibang artista tulad ni Max Alvarado at Bayani Casimiro. Asan na sila ngayon?

Napansin ko rin na ang ganda-ganda ngayon ni Bea, blooming na blooming. Siguro in-lab sya ngayon ano? Kilala mo ba kung sino ang boyfriend nya ngayon?
Sige ha papanoorin ko ulit itong penikula nyo kasi tuwang-tuwa kasi ako sa mga dialog mo. Teka pala, isang payo mula sa isang tagahanga, sana ay mag-aral ka nang mag-tagalog para magtuloy-tuloy ang dating ang mga rakets mo. Puede ka ring mag-aral ng kapampangan kung gusto mo, bahala ka nasa sa iyo yun. Basta hasain mong mabuti ang tagalog mo, magbasa ka lagi ng mga tagalog komiks at mga tabloids. Kita mo ilang linggo lang dadaigin mo na si Kuya Cesar.

Sige medyo napahaba na itong sulat ko sa iyo. Take care na lang lagi. Siyanga pala pwede mo ba akong padalhan ng kopya ng bago mong kanta na “Close to you” at authographed picture ninyo ni Bea.

P.S. Kalakip nga pala nito yung scanned cover ng VCD para makita mo.

Salamat ng marami.

Your Pan,
Gentle Reader

=======================

Dear ungentle reader,

Maraming salamat muli sa iyong pag-sulat sa akin. Mabuti naman ang aming kalagayan dito.

Alam mo, maniwala ka man o hindi ay never pa naman lumalaki ang ulo ko, ganoon pa rin naman ako, wala pa ring nagbabago sa akin. Iyan ay pawang katotohanan at walang halong panloloko. Sa palagay ko ay ikaw ang naloko. Sapagkat ang VCD na nabili mo sa Recto ay peke! Kung iyong pagmamasdang mabuti sa may lower right portion ng VCD cover, may small picture doon si John Lloyd at dalawang di kilalang tao, siguro mga impostor yan. Bayaan mo ipapaalam ko agad ito kay Mr. Edu para mabigyan agad ito nang aksyon. Siguro din ay makukulong ka ng mga ilang linggo kasi bumili ka ng pekeng VCD. Pero wag kang mag-aalala i-rerequest ko na sa "Iwahig" ka ikulong para naman di ka malungkot.

Tungkol naman kay Bea, wala akong masyadong balita sa kanya kasi hindi pa kami nagkikita. Mas maganda siguro ay i-text mo nalang sya sa number na ito 0919123456789 at ikaw na mismo ang magtanong sa kanya. Blooming ba ika mo sya? siguro nga kasi alam ko in-lab sya ngayon ke John...John Pratts.

Tungkol naman sa mga payo mo, salamat din. Hayaan mo pag-iisipan kong mabuti yung mga sinabi mo. At yung request mong kanta at picture namin ni Bea, sa pasko na lang kung pwede para isang package na lang.

Best regards,

SKAm este KD

**Paunawa: ito po ay isang kathang isip lamang ni Sam este KD pala. Humihingi po ako ng paumanhin sa mga na feature tulad ni Lloyd, Bea at Maam Greys hehehe.

A proverb is a short sentence based on long experience.

2006-05-24T10:07:00.001+03:00

I love maxims – those concise capsules of worldly wisdom. I collect them and write them and, of course, love to share them. Kaya habang busy ako sa tinatapos kong bagong "project" share ko muna sa inyo itong makabagong kasabihan na aking nakolekta. Enjoy hehehe.

1.) Ang buhay ay parang bato, it's hard.

2.) Behind the clouds are the other clouds.

3.) It's better to cheat than to repeat!

4.) Do unto others... then run!!!

5.) Kapag puno na ang salop, kumuha na ng ibang salop.

6.) Magbiro ka na sa lasing, magbiro ka na sa bagong gising, 'wag lang sa lasing na
bagong gising.

7.) When all else fails, follow instructions.

8.) Ang hindi marunong magmahal sa sariling wika, ay may sariling interpreter.

9.) To err is human, to errs is humans.

10.) Ang taong nagigipit...sa bumbay kumakapit.

11.) Pag may usok...may nag-iihaw (ng serena?)

12.) Ang taong naglalakad nang matulin... may utang.

13.) No guts, no glory... no ID, no entry.

14.) Birds of the same feather that prays together... stays together.

15.) Kapag may sinuksok at walang madukot, may nandukot.

16.) Walang matigas na tinapay sa gutom na tao.

17.) Walang matigas na pandesal sa mainit na kape.

18.) Ang taong di marunong lumingon sa kanyang pinanggalingan .....ay may stiff neck.

19.) Birds of the same feather make a good feather duster.

20.) Kapag may tiyaga, may nilaga. Kapag may taga, may tahi.

21.) Huli man daw at magaling, undertime pa rin.

22.) Ang naglalakad ng matulin, late na sa appointment.

23.) Matalino man ang matsing, matsing pa rin.

24.) Better late than later....

25.) Aanhin ang palasyo kung ang nakatira ay kuwago, mabuti pa ang bahay kubo, sa
paligid aypuno ng linga.

26.) Kapag maikli ang kumot, tumangkad ka na!

27.) No man is an island because time is gold.

28.) Hindi lahat ng kumikinang ay ginto.. muta lang yan.

29.) Kapag ang puno mabunga...mataba ang lupa!

30.) When it rains...it floods.

31.) Pagkahaba haba man ng prusisyon .. mauubusan din ng kandila.

32.) Ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw, minsan nasa vulcanizing shop.

33.) Batu-bato sa langit, ang tamaan... sapul.

34.) Try and try until you succeed... or else try another.

35.) Ako ang nagsaing... iba ang kumain. Diet ako eh.

36.) Huwag magbilang ng manok kung alaga mo ay itik.

37.) Kapag maiksi na ang kumot, bumili ka na ng bago.

38.) If you can't beat them, shoot them.

39.) If everything fails, try spellcheck.

O kayo baka may tinatago kayo dyan na boses este kasabihan o quotes pala at gusto nyo ring i-share, feel free to add. Kneeko, eto na yung magic mic sige banatan mo na ng paborito mong "My Way" hehehe.

Few delights can equal the mere presence of one whom we trust utterly.

2006-05-16T10:01:00.000+03:00

I've been thinking....how would you know up to how much love, caring, or whatnot, is necessary? I've always thought that you cannot give enough love, at any time, at any situation. Even to those you know nothing about. Random people you meet....Strangers.
There are instances when it seems showing you care turns out to be unacceptable, and I wonder why this is so. Is it so bad if you are trusting enough to move over to let an elderly woman sit beside you in a bus, because you don't really think that greedily hogging the two-seater is of any concern to you? Only to end up being stared at by that same old woman for not moving further to the window coz she can't see the view outside the bus.
Or another instance, when you think about opening a door for someone, and smiling at the person, then get nothing but a smirk in return? Or how's about those times when you find yourself without a watch, and cheerfully ask "Excuse me, anong oras na?" to a stranger, and end up being stared at sheepishly as if you were some alien speaking in another language.
Maybe there are just some things that won't ever change. People can be so untrusting. But then, we all have our reasons for being so cautious. One could be because of those crooks who take advantage of people, snatching purses and messing with our women, thus stealing the trust away.
But then, as a result of this, we forget about the handful, sincere and genuinely concerned, unknowing victims to this "flu" of society that spreads an disease of unfriendliness.
Wonder how a beggar must feel. Or those little girls who sell sampaguitas, old ladies who sell lottery tickets, people asking for direction for the nearest comfort room or even those people who hand out random flyers almost anywhere.
You never know, I may pass you in the street, and offer you a smile.
Will you smile back?

Araw ng mga Nanay

2006-05-12T20:25:00.000+03:00

A mother's love begins

Before the child is born

And lasts through time And difficulties

And differences

And many wounds

And days of joy

And days of sorrow

Winding, wearing

Weeping, sharing

Changing Until,

at the end

What remains

Is that solid core

That began as love

Before the child was born.

There is no love, like a mother's love,

no stronger bond on earth...like the precious bond that comes from God,

to a mother, when she gives birth.

A mother's love is forever strong,

never changing for all time...and when her children need her most,

a mother's love will shine. God bless these special mothers,

God bless them every one...for all the tears and heartache,

and for the special work they've done.

When her days on earth are over, a mother's love

lives on...through many generations,

with God's blessings on each one.

Be thankful for our mothers,

for they love with a higher love...from the power God has given,

and the strength from up above.

***

Happy Mother's Day sa iyo aking Nanay, kay Mama Ann & to all the mothers out there.

***

Our kids want to greet their Mama Anna and all mothers with these...

Upload and embed your Music & Videos through myFileHut.com

The only thing that we can be sure rises faster that the price of gasoline is the skyrocketing profits of oil companies.

2006-05-09T14:55:00.000+03:00

Samantalang walang puknat ang pagtaas ng presyo ng langis sa pandaigdigang merkado, dito sa amin nag-utos ang Hari na bababaan naman ang presyo ng gasolina. Mula sa dating 90 halalas (US ¢0.24 o 12.33 pesos) kada isang litro gagawin itong 60 halalas (US ¢0.16 o 8 pesos). Totoo po ang tsismis na mas mahal pa dito ang isang litrong mineral water kasya sa sa isang litro ng gasolina, ang 1.5 liter ng mineral water ay 20.5 pesos.
Samantalang marami ang natutuwa sa magandang balitang ito, hindi lubos ang kasiyahan na aking nadama. Paano ka naman matutuwa eh ang aking mga kababayan sa Pilipinas ay bubunuin ang P39 pesos kada litro ng gasolina. Sasabayan pa nang pagtaas ng mga presyo ng bilihin...hayyy nako.
Ito namang gubyerno natin sa pinas, wala namang ginagawang paraan para maibsan ang paghihirap ng ating mga kababayan.
Siguro bilang isang pilipino, oras na para magkapit-bisig tayo at magtulong-tulong para sa kinabukasan ng ating bansa. Umisip tayo ng magagandang alternatibo na magbibigay ng lunas sa patuloy na pagtaas pa ng presyo ng langis.

In the meantime habang kayo ay nag-iisip, post ko lang sa ibaba ang picture ng kotse na binebenta ni Ka Eloy. Murang mura lang daw at napakatipid sa gasolina. Sabi nya kung ganito lang daw ang mga lumalabas na modelo ng kotse hinding-hindi daw tayo magkakaroon ng fuel crisis.

Ang Aking mga Idols

2006-05-07T14:23:00.000+03:00

Mula pagkabata ang APO Hiking Society ang isa sa mga hinahangaan kong musical group. I'm one of the millions who grew up on their songs, watched Danny Javier, Boboy Garrovillo, and Jim Paredes in their concerts and TV shows. My best memories of APO ay nang sila ay mag concert sa aming school somewhere in the 1980's. Miyembro ako noon ng Collage of Eng'g. stage design group. Natatandaan ko na after ng kanilang rehersal nilapitan naming magbabarkada silang tatlo para humingi ng authograph. Ang babait nila kasi lahat kami ay kanilang pinaunlakan.

Natuwa ako nang malaman ko na kahit na hindi na ako nakakapanood ng kanilang mga concerts ay makikita ko pa rin sila at makakabalita sa kanilang website. At si Jim Paredes ay mayroon ding Blog dito.

Screen shot ng blog ni Sir Jim Paredes.

Last week nagbago ng bihis ang blog ng aking peborit na titser na si maam tekla.

Ba may pagkakahawig ang lay-out ng aking dalawang peborit na idol...teka nga, may bigla akong naisip. Tingan nyo na lang sa ibaba...ano ang inyong masasabi hehe

ano magandang gawing title dito? "Boring on Air?"

E dito? "Something something

**to Sir Jim & Maam Teks, pasenya na po kayo sa post kong ito ha, katuwaan lang po at walang halong biro =D..hehehe

People seem to get nostalgic about a lot of things they weren't so crazy about the first time around.

2006-05-07T00:17:00.000+03:00

Kahapon nagpunta ako sa tindahan ng mga computer parts/consumables para bumili ng blank CD's at DVD's. Sa aking paglalakad ay may isang pamilyar na bagay ang biglang tumawag ng aking pansin. O My Gulay, totoo ba ito o ako ay namamalikmata lamang. Nilapitan ko at nagsimula akong mag-usyoso. Matapos ng ilang minutong nagpaikot-ikot dito, napailing lang ako at nangiti (akala nga nang guwardyang nakakita sa akin ay masama akong balak hehe).

Naalala ko tuloy noong panahong ako'y sumasakay ng ganito sa Pilipinas. Ang magagara nitong mga palamuti at disenyo, kakaiba ngunit maganda, pinoy na pinoy talaga. Pati na ang radyo na ubod lakas kung pagtugtugin ni mamang driver....humahataw talaga. Siyanga pala kinunan ko na lang ng picture para makita naman ninyo kung ano ang aking tinutukoy dito.
=
=
=
=
=
=
=
=

Akala ko may bumibiyahe nang ganire dito sa gitnang silangan...promotional gimik lang pala ng Qatar Airlines hehe.

Napakanta tuloy ako ng di oras...

Ang ingay mong kay sarap sa tenga
Mga jeepney mong nagliliparan
Mga babae mong naggagandahan
Take me back in your arms Manila
and promise me you'll never let go
Promise me you'll never let go....

Meme na bunso

2006-05-01T21:00:00.001+03:00

Sabi ni SSS (Singing Senting Serena)

sa aking tagboard last week na may "meme" raw na naghihintay sa akin sa blog nya. Taka ako bakit nya ako papatulugin eh kagigising ko lang hehehe. Sabi ni wisheart parang Tagay din daw yun medyo sosy lang na term.
Ano nga ba ang meme? Ayon sa wikipedia the term "meme" is a theoretical concept introduced in 1976 by Richard Dawkins, refers to any unit of cultural information, such as a cultural practice, idea or concept, which one mind transmits (verbally or by demonstration) to another mind. Examples might include thoughts, ideas, theories, practices, habits, songs, dances and moods in addition to concepts such as race. Ahhhhh yun pala yun, lalo yata akong inantok hehe,,,

Kaya eto yung meme na bunsoy:

MEME
1. Choose a search engine. (like google, ask jeeves o abante-tonite hihihi)
2. Pick 5 random blogfriends. (Tekla, Clown, BigDaddi, T-K, Katya at Diane)
3. Think of a word or phrase that you describe each friend. (hmmm...nag-iisip eh)
4. Do an image search of that word or phrase. (click clack, clock...nag-titipa ng keyboard ano iniisip mo hehehe)
5. Pick an image to represent your friend - share it.

SSS chose THIS image to describe me....*blushing*.

I now give the meme to :

Si Maam Tekla; sa unang dinig sa pangalan medyo parang mabantot hehe Pero sa totoo pangalan nya ay punong-puno ng biyaya at pag nakilala mo na... Mabait, Makulit, Masayahin at Pasaway (sya ang maysabi nun ha) pala. Madaming alam basta Web, Softwares/Programs at anything related to PC ang pag-uusapan (kita mo naman yung image hanep sa mga gadgets). Pero wag ka "cowboy" din yan, marunong sumakay sa mga jokes, kulitan at sentihan ng blogkada.

Ayos ba maam, pasado na po ba ako sa klase nyo o babalik ulit ako next school year hehe.

Si Maam Rems; katulad sya ng titser ko noong highschool na galit sa mga estudyante na late, mahilig mangopya at matanong sa oras ng klase.

At tulad ng isang tunay na payaso magaling siya na maghatid ng ngiti sa bawat bahay na kanyang pinupuntahan. Magaling magsulat (nabasa mo na ba ang mga post nya), pwedeng pwede siyang maging isang writter sa komiks, libro o sa TV like MMK.

At tulad ng isang payaso, laging syang may ngiti kahit na minsan ay kirot syang nararamdaman. Malakas ang loob. Matapang. Isang SURVIVOR!...

BiggDaddi; nang makita ko sya na nagcomment sa blog ni ella akala ko ay isa syang pranses na marunong bumasa ng tagalog. Isang true blooded kapampangan pala na naka base sa may swiss alps na malapit din sa paggawaan ng masasarap na sokolate hehe.

Tulad ng isang swiss army knife na madaming kargang "gadgets", aba ang daming talents; bukod sa magaling mag-french, marunong ding mag snowboarding, magaling magluto ng sisig, masarap gumawa ng halo-halo at magaling sumulat.

Si T-K? parang tutubing karayom talaga pag blogflying este bloghopping ang pag-uusapam. Kung akala mo na ikaw ang mauuna sa comment box, nagkakamali ka sapagkat lagai yang 1st honor. Isang powet o sa tagalog ay makata. Magaling gumawa ng tula (siguro magaling din syang mag-rap..yo)
Pinasikat nya sa blogsphere ang kanyang "kaibigang" si shelby, na nang pumanaw eh star studded affair ang lamay at burol. (thank you daw sa mga sponsors hehe)
Makulet, masayahin at mahilg din sa ipis nyahaha.

Si Katya; isa pang Makulit na kablogkada na naninirahan sa lugar na maraming Cherry Blossom o "Sakura". Kabesday ko pala kaya pala Mabait, Masayahin, Maganda at Makulit nyehehe. Mahilig magbasa, magsulat, uminom ng red wine, makinig sa mga love music at mga butterflies. Riot din mag-comment at talagang mapapasabay ka sa kanyang tawa.

^_^ ^_~ ~_^

Kasama niya yan pag-iwan sya ng comment =D

Si Diane; isang matagal ng kaibigan na nasa Amerika at nagtuturo sa isang paaralan sa Chicago.

Isang Free spirit.

Sexy, Innocent Child-Woman.

Tulad ko na isang Taurean, sya rin ay self-reliant, painstakingly patient, and stubborn-bullish na nasa lugar.

Maraming nagsasabi na masungit pero nagkakamali sila sapagkat once you get to know her, isa siyang tapat at masayang kaibigan.

(Belated Happy Happy Birthday Tita Diane!)

My wisheart's suprise

2006-04-29T07:08:00.000+03:00

Kahapon ng bandang 5:00pm bago kami magpunta sa bahay ng kaibigan ni Josh para dumalo sa isang Birthday party, pilit akong pinalabas ng bahay ni wisheart. May pinabibili siya na mga items sa grocery, sabi ko mamaya na lang pagkabalik namin mula sa party. Pero talagang mapilit, kaya pinagbigyan ko na (akala ko ako lang ang makulit hehe). Sabi ko tuloy sa sarili siguro ko may "niluluto" itong wisheart ko.

At kaninang ngang umaga nang bisitahin ko ang kanyang blog, nagulat ako sa aking nakita.

Sa aking wisheart at sa aming tatlong munting anghel na sina Tin, Justin and Josh...Thank you very much for everything. You are the greatest gift that God had given me...I Love you very very much guys.

I love you Wisheart

I see you as a beautiful women of Kindness and love,

With a big heart for others that your always thinking of.

I love how you smile it makes your eyes shine and twinkle,

Or your laugh when its funny if its not just a wrinkle.

I love your way of hugging and holding me close,

Or staring at my face and smiling, loving me most.

You mean more to me than anything in life ,

I'm happy the Lord did make you my wife.

I love to remember all of our days and nights,

I never took you for granted and you always looked nice.

My heart sings songs of happiness when I'm in your heart,

And cries out for your love when we are apart.

I just need you to know that I always am here,
I will never leave your heart nor create any fear.

You gave me your heart and I gave you mine,

I hope that you love me till the end of time.

Wedding of the Century Eggs

2006-04-25T23:32:00.000+03:00

Mga kabarkada narito na po ang ating pinakahihintay na "Wedding of the Century eggs". Ang pag-iisang dibdib nang dalawa sa ating malapit na kaibigan. Dito sa world wide web sila unang nagkita at dito rin umusbong ang kanilang pag-iibigan.
Kaya halikayo at samahan ninyo ako na batiin si masterbetong at maam tekla sa panibagong yugto ng kanilang buhay.
"mabuhay ang bagong kasal!!!!"

Narito po ang listahan ng kanilang entourage:

Bride: Maam Tekla
Groom: Masterbetong
Officiating Priest: Padre Damaso

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

Flower Gurl: Serena
Ring Bearer: Ka Uro

Maid of Honor: Maam Rems
Best Daga: Kneeko

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

Bride's Maid: Mmy-Lei
Escort: Big Daddi

Veil: Kathy and Lukin
Cord: MistyJoy and Jlois
Candle: T-K (tutubing-karayom) and Royce

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-
Mga Cool Ninangs:
Ann
Ethel
Melai
Ella, Vemsan, Phobe

Mga MaCoolit na Ninongs:

Marhgil
KD
Atoy
Major
Tanggerz

-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-0-

Guests:

Agring, Aileen, air milikay, AL-Bj0rnstad, Analyse, Anap.s., Basey, Bats, Bethski, Bing aka juliet, Bunsoy Jane, C saw, Candice, cEcilLe, Cruise, Darkblak, Darlene, Diane, Din, Doc nikki, Donald & family, Duke, Des, ELlen, Evi, FlexJ, Ghie, Glo, Goryo4u, Harvey & grace, Hezel, Honeypooh, HusengBusabos, Icia, JAde, Jaja, Jay david, Jey, jHo, Jim Paredes, Jo, Joan, JuLiUs kabalen, Justice, Kangel, Karen, Karen, Karmi, KAtriNa, Kring, Laureen, Lojika, Mareng locamama (LM lights), Marni, Mauie, myepinoy, Noemi, noreen, owenfv, Patrice, Patricia, Pie, pinoy atbp, Pipay, 'Plue, pObs, Rachel, Raquel, sassy lawyer, Shadow lane, Single guy, Starrfish, Steph, Teacher kai, Teacher Sol, WatsOn, Wendy, 'Weng, wifely steps, ^Thess suplada, intiendes, Rouge Maxi, yEyE,

Reception: Roof top ng mansyon ni Nardang putik aka serena
Caterer: Pot Luck po tayo
Honeymoon: bahala na sila kung saan nila gusto hehehe.

Are Good things in life really don’t come cheap?

2006-04-23T14:56:00.000+03:00

Kaninang umaga may natanggap akong email mula kay ungentle reader, ganito ang nasasaad sa kanyang sulat:

Unkel Sam,

Kamusta ka na dyan, namiss mo ba ako? Mayroon sana akong katanungan sa iyo. Huwag mo sanang ikapipikon sa aking itatanong ha?. Totoo ba ang kasabihang “Good things in life don’t come cheap?”

Ang iyong number one fan,
Ungentle Reader

Ungentle Reader,

Unang-una salamat sa iyong liham. Kaano-ano mo ba si Gentle reader? Anyways, hindi naman nakakapikon ang tanong mo inpak magandang 'yang pag-usapan. Sana lang ay huwag mong mamasamain kung ano man ang ipapaliwanag ko ha. Opinyon ko lang ito at maaring magkaiba-iba tayo nang pananaw.

Alam mo UG hindi naman masama ang maghanggad ng yaman sa mundo. Diba binigyan tayo ng Diyos ng talino at abilidad upang magamit natin upang makapagtrabaho at kumita ng pera. At kapag may pera na tayo maari na tayong makabili ng mga bagay na magpapasaya sa atin. Kaya lang hindi naman lahat ng material na bagay ay magbibigay sa iyo ng kaligayahan, actually minsan ito pa ang magiging mitsa ng iyong buhay.

Halimbawa na lang noong isang araw may nabasa ako sa article na noon daw 2002 mayroong nabenta ang Victoria’s Secret na item worth US$ 15 million (approx 780 million pesos) . Alam mo ba kung ano ito? Isang Bra at underwer! Diyos mio. Bakit kamo ganoon kamahal, kasi gawa daw ito sa red satin, at napapalamutian ng may 1,300 na Rubies at Diamonds. Tanungin kita ungentle reader, magsusuot ka bang ganitong klaseng bra. Aba eh mas okay pa pala na gamitin mo yung “Wonder Bra” na binebenta ni Ka Eloy. Hindi ka na kakaba-kaba na may kikidnap sa iyo, magagamit mo pa ito kapag napasyal ka sa bansang mayroon pang SARS.

-
-
-
Eto pa ungentle reader, sa palagay mo ba magiging instant prinsesa ka kapag sinuot mo itong worth US$ 1.8 million na slippers na naka “sale pa” sa Harrods. Alam mo ba na ang sinulid na ginamit dito eh “platinum” at napapalamutian ng 642 Rubies. Baka hindi ka mapakali habang binabaybay mo ang kahabaaban ng EDSA. Sa palagay ko mas nanaisin mo pa na isuot na lang ang “All weather slippers” na binebenta ni Ka Eloy. Tignan mo ang piktur para malaman mo kung bakit ganoon ang tawag.

-
-
-

Kaya rin kaya ng powers mo na magtext gamit itong worth US$51,000 dollars na cellphone na binudbudan ng 1,200 na diamonds at ang keyboard ay tinubog sa 18K na ginto. Siguro pagmag tetext ka kailangan mo na nakatabi yung bodyguard mo hehe. Pero sa tingin mas okay pa rin yung cellphone na binebenta sa tindahan ni Mang Eloy, P100 lang at balita ko may libre pa iyong handsfree kit.

-
-
-
Okay lang din ba sa iyo gamitin sa pagsulat itong ballpen na nagkakahalaga ng US Dollars 265,000 na gawa sa rhodium-coated solid silver at mayroong 18-karat gold pen point at napapalamutian ng 5,072 diamonds at 96 half-cut rubies. At least yung nakita kong ballpen kay Mang Eloy maraming gamit. Kapag wala kang kutsara pede mo itong gamiting panghalo ng iyong kape.

-
-
-
Pero eto ang medyo "heavy", isang gold pocket watch na nagkakahalaga ng US$18 Million dollars. Okay kaya sa iyo na magsuot nito nang hindi kinakabahan. Alam mo kung tutuuisin ay mas high tech pa yung relo na nakita ko sa tindahan ni mang Eloy. Kahit siguro sinong snatcher hindi ito pag-iinteresan. Bakit kamo, tignan mo naman ang picture.

-
-
-
At ang pinakahuli ay ito.. ready ka na ba?, malulunok mo kaya itong truffle na ito kapag nalaman mong nagkakahalaga ito US Dollars 50,000 (para sa kalahing kilo lang) na available sa isang resto sa UK. Baka atakihin ka sa puso pag inabot na sa iyo ang bill na babayaran mo. Siguro tulad ko mas aprub sa pansala ang banana-que, samahan pa natin ng malamig na Coke o sago't gulaman.

-
-
-

Alam mo ungentle reader ang mahalaga ay magpasalamat tayo sa ano mang bagay na mayroon tayo ngayon, tulad ng ating pamilya (asawa, anak, magulang kapatid etc), magandang kalusugan, trabaho, mga kaibigan at lahat-lahat nang bagay na binigay sa atin ng Diyos.
Tandaan mo lang itong sinabi sa Luke 12:22-31 "Therefore I tell you, do not worry about your life, what you will eat; or about your body, what you will wear. Life is more than food, and the body more than clothes. Consider the ravens: They do not sow or reap, they have no storeroom or barn; yet God feeds them. And how much more valuable you are than birds "
Sana ay nasagot ko ang iyong katanungan, sa ating muling pagtutuos.

ang iyong Unkel Sam aka KD

Tagay ni Ella Rose

2006-04-19T10:29:00.000+03:00

Ako po ay na-tagayan ng ating kaibigan na si Ella. Ganito po ang Rules: List of seven songs you are into right now. No matter what the genre. Whether or not they have words or even if they're any good, they must be the songs you enjoy right now. Post this instructions in your blog along with your 7 songs then tag 7 people and see what they are listening to.

**Para naman lalo ninyong ma-enjoy ang mga kanta nilagay ko po ito sa background at sinamahan ko na rin ng lyrics para tayo ay magkantahan**

These songs are dedicated to my Wisheart, labs you.

1.) I Swear by John Michael Montgomery

I see the questions in your eyes
I know what's weighin' on your mind
But you can be sure I know my part
'Cause I'll stand beside you through the years
You'll only cry those happy tears
And though I'll make mistakes
I'll never break your heart

I swear
By the moon and the stars in the sky
I'll be there
I swear
Like the shadow that's by your side
I'll be there
For better or worse
Till death do us part
I'll love you with every beat of my heart
I swear

I'll give you everything I can
I'll build your Dreams with these two hands
We'll hang some mem'ries on the wall
And when there's silver in your hair
You won't have to ask if I still care
'Cause as time turns the page
My love won't age at all

I swear
By the moon and the stars in the sky
I'll be there
I swear
Like the shadow that's by your side
I'll be there
For better or worse
Till death do us part
I'll love you with every beat of my heart
I swear

I swear
By the moon and the stars in the sky
I'll be there
I swear
Like the shadow that's by your side
I'll be there
For better or worse
Till death do us part
I'll love you with every beat of my heart
I swear
I swear

2.) Hanggang by Wency Cornejo Lyrics

Ilang ulit mo bang, itinatanong sakin
kung hanggang saan,hanggang saan, hanggang kailan,
hanggang kailan mag tatagal,
ang aking pag mamahal,

hanggang may himig pa akong naririnig,
dito sa aking daig-dig
hanggang may musika akong tinataglay,
ika'y iniibig
giliw wag mo sanang isiping
ikaw ay aking lilisanin,
di ko magagawang
lumayo sayong piling
at nais kong malaman mo
kung gaano kita kamahal

hanggang ang diwa ko'y
tanging sayo laan
mamahalin kailanman
hanggang pag ibig ko'y
hanggang walang hanggan
tanging ikaw lamang

hanggang may himig pa akong naririnig
dito sa aking daig-dig
hanggang may musika akong tinataglay
ika'y iniibig
giliw wag mo sanang isiping
ikaw ay aking lilisanin
di ko magagawang
lumayo sayong piling
at nais kong malaman mo
kung gaano kita kamahal

hanggang may puso akong
marunong mag mahal
na ang sinisigaw ay lagi ng ikaw
hanggang saan hanggang kailan
hanggang kailan kita mahal
hanggang ang buhay ko'y
kunin ng may kapal

giliw wag mo sanang isipin
ikaw ay aking lilisanin
di ko magagawang
lumayo sayong piling
hanggang may pag ibig
laging isisigaw, tanging ikaw
hanggang may pag ibig
laging isisigaw, tanging ikaw

3.) Love is all that matters by Eric Carmen

Lost in a dance
Waiting for the chance
All I really needed was to love you
Night after night
Searchin’ for the light
You saved me
You gave me something I could feel

Love is all that matters
Faithful and forever
Keepin’ us together
Love is all we need
Prisoner of illusion
Sentence is suspended
Loneliness is ended
Love has set me free

Dreams from the past
Comin’ true at last
Never noticed how my life was changing
Now I can see
All that love can be
You saved me
You gave me
Something that was real

Love is all that matters
Faithful and forever
Keepin’ us together
Love is all we need
Prisoner of illusion
Sentence is suspended
Loneliness is ended
Love has set me free

Love is all that matters
Faithful and forever
Keepin’ us together
Love is all we need
Prisoner of illusion
Sentence is suspended
Loneliness is ended
Love has set me free

4.) Kahit Kailan by South Border Lyrics

Nagtatanong ang isip
Di raw maintindihan
Kung anong nararamdaman
Dapat mong malaman
Sa puso ko'y ikaw lamang
Ang nag iisa...

Pangangamba
Dapat bang isipin
Walang hanggan
Asahan mo na...

Kahit kailan
Di kita iiwan
Kahit kailan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Kahit kailan...

Bulong ng yung damdamin
Pagibig na walang hanggan
Ang siyang nais kong makamtan
Ngayon ay narito ako
Handang umibig sa iyo
Na walang katapusan...

Pangangamba
Dapat bang isipin?
Walang hanggan
Asahan mo na...

Kahit kailan
Di kita iiwan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Kahit kailan...

Kung ikaw ay mawala sa piling ko
Di na alam kung kakayanin pa kayang
Umibig bang muli
Kahit na ano pang mangyayari
Di maaring ipag-balik
Sasamahan pa kita
Hanggang sa huli.......

Kahit kailan
Di kita iiwan
Kahit kailan
Di kita pababayaan
Kahit kailan
Di magbabago
Kahit kailan
Kahit kailan

5.) Habang May Buhay by After Image

Nais kong mabuhay
sa haba ng panahon
Kung ito'y lilipas
Na ika'y kapiling ko
Ang aking buhay
Ang aking buhay
sa yo'y ibibigay
Tangi kong panalangin
Ay pagsamo mo
Kailan ma'y di magmaliw
Ang apoy sa puso ko
Habang may buhay
Habang may buhay
hangga't ang dugo ko ay dumadaloy
sa iyo lamang iaalay
Ang aking buhay
Ang aking buhay
sa yo'y ibibigay
Kung tayo'y magwawalay
ako'y mabibigo
Dina nanaisin pa
ituloy ang buhay ko
Habang may buhay
habang may buhay
hangga't ang dugo ko ay dumadaloy
sa iyo lamang iaalay
Ang aking buhay
ang aking buhay
sa yo'y ibibigay
Ibig kong malaman mo
Hanggang sa dulo ng mundo
Ang pangarap ko'y sa 'yo
Habang may buhay
habang may buhay
hangga't ang dugo ko ay dumadaloy
sa iyo lamang iaalay
Ang aking buhay
ang aking buhay
sa yo'y ibibigay
Ang aking buhay
ang aking buhay
sa yo'y ibibigay

6.) Growing old with you by Jimmy Bondoc Original by Adam Sandler

I wanna make you smile whenever you’re sad
Carry you around when your arthritis is bad
All I wanna do is grow old with you

I’ll get your medicine when your tummy aches
Build you a fire if the furnace breaks
Oh it could be so nice, growing old with you

I’ll miss you
I’ll kiss you
Give you my coat when you are cold

I’ll need you
I’ll feed you
Even let ya hold the remote control

So let me do the dishes in our kitchen sink
Put you to bed if you’ve had too much to drink
I could be the man who grows old with you
I wanna grow old with you

I wanna make you smile
Whenever you're sad
Carry you around
When your arthritis is bad
All I wanna do is
Grow old with you.

Verse 2
I'll get you medicine
When your tummy aches
Build you a fire
When the furnace breaks
It could be so nice
Growing old with you.

Chorus

I'll miss you
I'll kiss you
Give you my coat when you are cold
Need you
Feed you
Even let you hold the remote control

Verse 3
Let me do the dishes
In our kitchen sink
Put you to bed
When you've had too much to drink
I could be the man who
Grows old with you
I wanna grow old with you

7.) No Ordinary Love by MYMP

This could have been just another day
But instead we're standing here
No need for words, it's all been said
In the way you hold me near
I was alone on this journey
You came along to comfort me
Everything i want in life is right here

Chorus:
'cause this is not your ordinary
No ordinary love
I was not prepared enough
To fall so deep in love
This is not your ordinary
No ordinary love
You were the first to touch my heart
Made everything right again
With your extraordinary love

I get so weak
When you look at me
I get lost inside your eyes
Sometimes the magic is hard to believe
But you're here before my weary eyes
You brought joy to my world
Set me so free
I want you to understand
You are every breath that i breathe

Chorus:
This is not your ordinary
No ordinary love
I was not prepared enough
To fall so deep in love
This is not your ordinary
No ordinary love
You were the first to touch my heart
Made everything right again
With your extraordinary love

From the very first time that we kissed
I knew that i just couldn't let you go at all
From this day on, remember this:
That you're the only one that i adore
Can't we make this last forever
This can't be a dream
'cause it feels so good to me

Chorus:
This is not your ordinary
No ordinary love
I was not prepared enough
To fall so deep in love
This is not your ordinary
No ordinary love
You were the first to touch my heart
Made everything right again
With your extraordinary love

8. Do'nt know much by Linda Ronstadt featuring Aaron Neville

Look at this face I know the years are showing
Look at this life I still don't know where it's going
I don't much but I know I love you
That may be all I need to know

Look at these eyes they never seen what matters
Look at these dreams so beaten and so battered
I don't much but I know I love you
That may be all I need to know

So many questions still left unanswered
So much I've never broken through
And when I feel you near me sometimes I see so clearly
That only truth I'll never know is me and you

Look at this man so blessed with inspiration
Look at this soul still searching for salvation
I don't much but I know I love you
That may be all I need to know

I don't much but I know I love you
That may be all I need to know
I don't much but I know I love you
That may be all there is to know

Tamang-tama naman ang timing sapagkat matapos nang mini concert ni Masterbetong at kneeko noong nakaraang biyernes ay may napipintong haranahan sa bahay ni maam tekla. Kaya naman ang aking papasahan ng tagay na ito ay si Masterbetong, Maam Tekla, Kneeko, Maam Rems, Mmy-Lei, Royce at Elln.

EBi

2006-04-15T09:18:00.000+03:00

"Unkel KD paano ba ninyo inoobserba ang mahal na araw dyan sa gitnang silangan?"--gentle reader.

Dear gentle reader (feeling batjay hehe) dito ang mahal na araw, tulad ng Pasko at iba pang selebrasyon na pinagdiriwang nating mga krisitiyano, ay isa lamang "ordinary day". Lahat ng relihiyon maliban lamang nang sa kanila ay ipinagbabawal na i-practice in public. Ibig sabihin walang kang makikita sa labas na simbahan , rebulto ng mga santo, prusisyon o mga krusipiho. Subalit sinabi naman ng kanilang pangkasalukuyang hari na maari naming i-practice ang aming pananampalataya "in the confines of our homes". I hope nasagot ko ang iyong katanungan gentle reader.

"Eh unkel KD balita ko nagkaraoon ng EB ang mga blogkada dyan sa lugar ninyo, kuwento ka naman"---gentle reader.

Actually mayroon nang post si wisheart sa kanyang blog tungkol dito, pero dahil makulit ka gentle reader hehe magkukuwento pa ako. Joke lang ha gentle reader baka mapikon ka tulad ng kilala naming serena.

Matagal na naming iniimbitahan si MasterBetong para pumasyal dito sa amin. Ngunit dahil sa hectic ng kanyang schedule, kahapon lang sila natuloy ni Kneeko.

"Teka eh diba mahal na araw kahapon, di ba dapat eh nagmumuni-muni kayo? Eh bakit may nagkantahan pa raw kayo at tawanan?"---gentle reader.

Alam mo gentle reader hindi porke't nagkatuwaan kami ay hindi na namin inaalala ang paghihirap ng ating panginoon. Alam kong its God's will na matuloy ang EB. Alam ko rin kasama namin "siya" sapagkat naging maayos naman ang pagbibiyahe ng dalawa. Imagine, isang oras din ang biniyahe nila papunta dito at isang oras naman pabalik sa kanila. Nakapaghanda rin si wisheart nang aming pagsasalusaluhan na serena. Sa tulad namin na naririto sa ibayong dagat alam namin na mahirap at malungkot ang malayo sa aming mga magulang, kapatid at mga mahal sa buhay. At dito naniniwala ako na ginamit kami na instrumento upang makapagdulot ng konting kasiyahan sa aming mga kaibigan na malayo din sa kanilang mga pamilya.

"Eh ano nga ang ginawa ninyo?"---gentle reader.

Di pa kasi ako tapos sa pagsagot sa una mong tanong, may follow-up question ka na agad. Kamag-anak ka ba ni Boy Abunda? So ayun nga pagdating nila dito tinawagan kami ni MB at kneeko para puntahan sila sa aming meeting place. Pagdating dito sa bahay, medyo nagkakahiyaan pa pero nang ma-break ang "ice" ika nga eh ang dami naming napag-usapan. Okay silang dalawa; pareho silang simple pero rock, alang ere, totoo, magaling pang kumanta. Si MB medyo malalim, si kneeko masayahin.

"Ano naman ang naging topic ninyo?"---gentle reader.

Alam mo Boy, este pwede bang GR na lang tawag ko sa iyo, ang haba naman kasi ng pangaln mo, ang hirap i-type. Siyempre ang naging topic namin kung paano kami nagsimulang mag-blog, sino-sino ang mga una naming pinapasyalan, mga naging issues sa blogging world, yung mga absent tulad nina fafa KU, fafa atoy, fafa tanggerz, snglguy, jeff, clown, tekla, mmy-lei, ayie, melai, kukote at ang famous na si serena.

"Balita ko ay nag chat pa kayo?"---GR.

Hindi ka tsimoso ano GR, Oo naka voice chat namin sina mmy-lei, melai at ang serena.

"Kumanta pa raw kayo, hindi na kayo nahiya?"---GR.

Nagrequest kasi ang serena na kumanta kami, so bilang mga boy scout eh pinaunlakan namin ang kanyang kahilingan. Kita mo naman live broadcast pa thru the internet at dinig sa Germany at Singapore ang ginawa namin.

"Eh bakit nabalitaan ko na namaga daw ear drum ng serena sa kanta ninyo"---GR.

Di ko lang alam ha, baka talagang may diprensya na ang tenga ng serena (alam mo naman, laging nakababad sa dagat yan kaya baka napasukan ng tubig ang tenga nya), kasi magaganda naman boses naming tatlo, hehe. Sakatunayan nga, tumawag kagabi yung may-ari ng isang recording studio sa afghanistan. Narinig daw nya yung screeming este streaming audio clip ng kanta naming tatlo at interesado siya na bigyan kami ng break. Unang single daw namin ay gagamitin niya sa pambugaw ng nga kambing at tupa sa kanyang farm.

O wala ka nang tanong GR?

"Wala na po unkel KD, salamat po sa paliwanag ninyo kahit wala po akong naintindihan sa mga pinagsasabi ninyo"--GR

You're welcome GR.

"Ay, unkel KD may pahabol po pala ako na question, balita ko po ay nakuhanan ninyo ng video si masterbetong na hinaharana sina mmy-lei, melai at yung famous na serena. Pwede po bang makita rin namin ito?"

Last na ito talaga ha gentle reader, baka sabihin mo eh madamot ako. Humingi muna ako ng permiso kay masterbetong kasi alam ko may exclusive din siyang contract sa star records. Mabuti na lang at mabait si MB at pinagbigyan ang request mo, pero sa susunod daw ay dapat regaluhan mo siya ng sokolates na gawa sa germany ha.

To view Masterbetong's concert, click this link or this link. Paki abusuhan lang po ako kung ito po ay hindi gumagana... salamat po.

or this

Upload and embed your Music & Videos through myFileHut.com

A time for reflection...

2006-04-11T14:32:00.000+03:00

Lord Jesus Christ, for our sake you became like the grain of wheat that falls to the earth and dies, so that it may bear much fruit . You invited us to follow you along this path when you told us that “the one who loves his life loses it, and the one who hates his life in this world will keep it for eternal life” .

Yet we are attached to our life. We do not want to abandon it; we want to keep it all for ourselves. We want to hold on to it, not to give it away. But you go before us, showing us that it is only by giving away our life that we can save it. As we walk with you on the Way of the Cross, you lead us along the way of the grain of wheat, the way of a fruitfulness which leads to eternity.

The cross – our self-offering – weighs heavily upon us. Along your own Way of the Cross you also carried my cross. Nor did you carry it just at one distant moment in the past, for your love continues to accompany every moment of my life. Today you carry that cross with me and for me, and, amazingly, you want me, like Simon of Cyrene, to join you in carrying your Cross; you want me to walk at your side and place myself with you at the service of the world’s redemption. Grant that my Way of the Cross may not be just a moment of passing piety. Help all of us to accompany you not only with noble thoughts, but with all our hearts and in every step we take each day of our lives.

Help us resolutely to set out on the Way of the Cross and to persevere on your path. Free us from the fear of the Cross, from the fear of mockery, from the fear that our life may escape our grasp unless we cling possessively to everything it has to offer. Help us to unmask all those temptations that promise life, but whose enticements in the end leave us only empty and deluded. Help us not to take life, but to give it. As you accompany us on the path of the grain of wheat, help us to discover, in “losing our lives”, the path of love, the path which gives us true life, and life in abundance.

A Blessed and fruitful Holy Week to all of Us.

Maalaala mo na kaya...

2006-04-04T12:39:00.000+03:00

Kadarating lamang noong nakaraang linggo nang aming kaibigang si Kuya Sell mula sa kanyang pagbabakasyon sa pilipinas. Nagkwento siya tungkol sa mga happenings nila ng kanyang pamilya; ang pasyalan nila sa mga malls at kainan sa labas. May naikwento din sya na isa nyang matalik na kaibigan mula pa noong High school. Itago natin siya sa pangalang Badong.

Si Badong daw ay dumanas ng pang-aapi mula sa kamay ng kanyang mahal sa buhay. Nagmuntikanan na nga raw na magpakamatay si Badong buti na lang daw at napigilan niya. Hindi niya masabi-sabi sa akin ang buong pangyayari sapagkat nakikita ko na talagang masalimuot ang pinagdaanan ng kanyang kaibigan. Kinausap naman daw niya ito nang masinsinan at pinagpayuhan niya na huwag ituloy ang mga plano nito. Nakinig naman daw sa kanya si Badong sapagkat hanggang sa kanyang pagbabalik dito sa gitnang silangan ay maayos naman daw ang kanilang pag-uusap.

Kanina nga ay nakatanggap si Kuya Sell ng sulat mula kay Badong, laking tuwa nga daw niya sapagkat maayos na ang disposisyon ng kanyang kaibigan. Ayon sa sulat, humihingi si Badong ng tulong sa kanya upang i-review ang isang liham na gustong nitong ipadala kay Ate Charo. Nais ni Badong na mai-feature sa MMK ang lahat nang pangyayari sa buhay niya upang mapulutan daw ito nang aral.

Narito ang sinasaad sa liham ni Badong....

Dear Ate Charo,
Bago ang lahat ay nais kong iparating sa iyo ang isang pagbati, na bagamat di ko maipaliwanag ang nararamdaman ng puso ko, nais ko pa ring batiin ka ng magandang araw. Salamat at binigyan mo ako ng pagkakataon upang isalaysay sa iyo ang aking karanasan, at nawa’y kapulutan ito ng aral sa lahat ng mga masugid mong tagasubaybay.

Umuulan-ulan noon nguni't maalinsangan ang simoy ng hangin. Ako ay nagsusuklay sa aking silid, katatapos ko pa lamang maligo at nakatapis pa lamang noon.

Narinig kong kumakatok si Itay sa aking pinto. Nang sagutin ko ang pagkatok niya ay sinabi niya na kailangan daw naming mag-usap at huminging papasukin siya. Binuksan ko ang pinto at siya'y kagyat na pumasok sa aking silid. Laking pagkagulat ko nang ipinid niya at susian ang pinto. Hinawakan ni Itay ang aking mga kamay, hinaplos-haplos niya ang aking buhok, ang aking mukha, pinaraan niya ang kanyang mga daliri sa aking kilay, sa aking mga pisngi,sa aking mga labi.

Napasigaw ako. "Itay, huwag, huwag! Ako'y inyong anak! Utang na loob, Itay”

Nguni't parang walang narinig ang aking Itay. Ipinagpatuloy niya ang kanyang ginagawa. Ipinikit ko na lamang ang aking mga mata dahil ayaw kong makita ang mukha ng aking ama habang ipinagpapatuloy niya ang kanyang ginagawa sa akin. Naririnig ko si Inay sumisigaw habang binabayo ang pinto at nagpipilit na ito'y buksan, "Hayop ka! hayop ka! Huwag mong gawin iyan sa anak mo! Huwag mong sirain ang kanyang kinabukasan". Subalit wala ring nagawa si Inay, hindi rin siya pinakinggan ni Itay. Nanatili na lamang akong walang katinag-tinag at ipinaubaya ko na lamang ang aking sarili sa anumang gustong gawin ng aking Itay.

Pagkalipas ng ilang oras ay tumigil na rin ang aking Itay. Iniharap niya ako sa salamin ay ganoon na lamang ang aking pagkamangha at pagkagulat sa aking nakita.
Magaling naman palang mag-make-up si Itay!!!

Nang gabing iyon ay nagtapat sa akin ang aking ama. Bakla pala siya. Labis akong nagalak sa galing at husay ng aking ama. Naisip ko na matutuwa ang aking boyfriend dahil lalo akong gumanda ngayon. Niyakap ko si Itay at pareho kaming napaluha sa labis na kagalakan. Masaya na kami ngayon at nabubuhay nang matiwasay.

Lovingly yours,

Badong

(Please click this to see my attached picture to appreciate my new look)

T.G.I.W.

2006-04-01T14:09:00.000+03:00

Isa sa mga pangkaraniwang expression matapos ang isang linggong pagtatrabaho at paghahanda naman sa pamamahinga ay ang "Thank God It's Friday o T.G.I.F".

Dito sa amin iba naman maririnig mo; “Thank God It’s Wednesday”. Siguro ganito ang itatanong nyo “KD na kahawig ni Sam, bakit naman Wednesday at hindi Friday ang gamit ninyo dyan? Saang planeta ka ba nandoon ngayon? Sa Mars?” Teka teka isa isa lang ang tanong. Kaya nga di ako nag-artista eh, hindi ako sanay sa sunod-sunod na tanong ng press hehehe.

Ganito po yan; dito sa Gitnang Silangan (at sa iba pang mga predominantly Muslim countries) kung saan ako ngayon nagbibilang ng buhangin, ang kanilang ginagamit na kalendaryo ay ang Hijra Calendar. Ito ay isang kalendaryo na ang petsa ay base sa ikot o phase ng buwan. Ito ay mayroong 354 days sa isang taon, ibig sabihin na mas maikli ang isang taon nila kumpara sa atin na gumagamit ng Gregorian Calendar. Ang isang buwan nila ay may 29 o 30 days lang, wala itong 31 days.

Mapapansin nyo sa picture sa ibaba na sa hijra month (Arabic Calendar), from right to left ang takbo nang araw. Kung mapapansin ninyo rin na Sabado ang start of the week at huwebes hanggang biyernes naman ang weekend (green column).

Oo aminin ko na kahit na matagal-tagal na akong nagtatrabaho dito, medyo nalilito pa rin ako sa takbo ng araw dito. Mas lalo pa yata akong nalito nang ako’y magsimulang magblog;
Ako (nag-iiwan ng message sa tagboard ng blogfriend): Hello there, asan na yung tsokolate ko hehehe! Have a wonderful weekend sa iyo nenengsky.
Darna: Hoy Sam masyado ka namang nagmamadali, Thursday palang ha.
Ako: Oo nga pala, sige basta wag kakalimutan yung sokolates ko ha hehee.

Happy weekend everybody, ayan nalito na naman ako hehehe.

He is weeping...

2006-03-27T15:12:00.000+03:00

The story is about a father, Walter Wagerin, and his little fireball of a son named Matthew. Matthew would just go into action without thinking about what he was doing or the consequences of his actions. If he set his mind to something, it was done even if he might have to pay dearly for it later.

Now, it seems that when Matthew was about ten, he became a comic book junkie. The only thing is that Matthew used to steal the comics. One day his father, Walter, went into Matthew’s room and found him with a big stack of comic books. “Where did you get these?” his father asked, knowing that Matthew couldn’t have the money for them. “I took them from the library,” Matthew said. “You mean, you stole them,” his father replied. A call went to the library with great apologies from Walter, and then Matthew was marched down there to return the books, apologize and do whatever chores the librarian had in mind.

The next summer while on vacation in a little village in Vermont, Walter saw his son with another stack of comic books. “Where did you get these?” he asked. “From the corner store when the owner wasn’t looking,” Matthew answered. At least the kid was honest. Money for the comics was given to the store owner and the rest of Matthew’s summer was spent working for his father and mother, instead of fishing and playing with the other children. Walter also took the comics and burned them in front of Matthew one by one. As each one burned he had Matthew repeat after him, “Thou shall not steal.” He told him, “Matthew, if you ever he do this again, I am going to have no choice but to spank you.”

It didn’t deter the imp. A few months later, Matthew stole more comic books. This time, his father told him he had a spanking coming. So he went into Matthew’s room, put him over his knee and gave him five swats on the behind. When he finished, he could see that the boy wanted to cry, but was doing his best to hold it in. He didn’t want to cry in front of his dad. So his father said, “Matthew, I’m going to leave you alone for a little while, but then I’ll come back in a few minutes.” As soon as he closed the door behind him, the Walter himself began to cry, and cry very hard. After a while, he washed his face and went back to talk to his son.

Many years later, as a young man, Matthew was driving his Mom home from a shopping trip. They began reminiscing. Matthew brought up his stealing comic books. “You know, Mom, after Dad spanked me, I never stole anything again.” “I guess you were afraid he’d give you a worse spanking,” his mother said. “Oh no, Mom. I never stole again because when Dad stepped out of my room, I could hear him crying.”

*****

The image of Jesus weeping reminds us that He is someone who cares enough to be pained by what his friends do. He is someone who has allowed his love for us to reduce him to tears whenever we betray that love.
Jesus weeps over our own personal versions of stealing comic books. He doesn’t like what our sins have changed us into or the hurt we’ve given others. Like Walter in the story, he cries not from hatred of his son but from love.

Perhaps if we contemplate the weeping Jesus, we will turn from all that gives him pain. Perhaps we will really change our lives. Perhaps we will give up those elements of our lifestyle that are slowly killing us. If we contemplate the weeping Jesus, we can change.
And this won’t be because we fear a spanking. It will be because we can hear Jesus crying.

A stiff apology is a second insult....

2006-03-25T12:21:00.000+03:00

...the injured party does not want to be
compensated because he has been wronged; he wants to be healed because he has
been hurt.

Ang paghingi nang tawad sa isang taong nasaktan natin, maging siya man ay miyembro ng ating pamilya, kakilala o isang kaibigan ay dapat maging taos ito sa ating puso. Sapagkat kung hindi naman ito dalisay o bukal sa ating loob, lalo lang natin pinalalalim ang sugat na dinulot nito.

Ever heard the saying “adding insult to injury”? Parang ganito yun...sabihin natin na may dalawang mag-kaibigan; si Nida at si Martha. Sinamahan ni Nida ang kanyang kaibigang si Martha upang bumili ng mga gamit sa bahay. Bagong lipat kasi ng tirahan si Martha at wala pa silang kagamit-gamit. Nang magtatanghalian na, nakaramdam na ng gutom si Nida ngunit hindi man lamang siyang inanyayahan ni Martha na mananghalian. Nang hindi na makatiis si Nida ay kinausap niya ito, sinabi ni Nida na pakiramdam niya hindi siya appreciated. Sabi ni Martha, “I’m sorry Nida, sobrang excited lang kasi ako sa pamimili at nawala sa loob ko ang lahat". Nida did not feel better. In fact, she felt worse.

Ang paghingi kasi ng tawad ni Martha ay may kasama pang pangangatwiran. Pinapalabas niya na kahit ganoon ang kanyang ginawa hindi naman niya ito sinasadya- its beyond her control ika nga. Inaasahan din ni Martha na agad na tatanggapin ni Nida ang kanyang excuse, ngunit nakatuon pa rin ang kanyang focus sa sarili kasya sa nararamdaman ng kaibigan. Ang tawag dito ay “Sorry-Excuse”.

Kahit na sabihin natin na consciously ay hindi minamanipula ni Martha ang pangyayari, lumalabas na ang kanyang plano ay not to take responsibility ngunit para humanap ng paraan upang makalusot sa gusot na ginawa niya. Kapag hindi naman tinanggap ni Nida ang rason ni Martha, si Martha naman ang magagalit kay Nida at sasabihin na kulang ito sa understanding.

When we receive a counterfeit apology we often sense it and so rather than the hurt being healed, it is deepened.

Upang hindi tayong masaktang muli, dapat nating gamitin ang ating Gift of discernment. Sa pamamagitan nito malalaman natin kung tunay ba o tunayn-typayb lang ang paghingi ng tawad ng kabilang party.

If we can change how we give and receive apologies, we can become less defensive, gain insight, grow wiser, and strengthen all of our relationships. We can also, then, be a strong model for others, including our children, teaching them that real apologies show strength of character, gain the respect of others, and have great healing power.

Pero lahat ng mga ito ay magagawa lang natin kung pababayaan natin ang ating sarili na maging mapagkumbaba at maging totoong tao. At paano natin magagawa ito? Allow God to enter our lives, let him be the Captain of our Souls and accept him as our friend and saviour.

He who has health has hope; and he who has hope has everything.

2006-03-20T11:00:00.000+03:00

Napag-alaman ko na kaya pala walang update ang blog ng aming kaibigan na si Ella ay dahil nagkasakit pala siya (sus, eh ako nga wala namang sakit pero wala din update eh, sensya na po hehe).

Okay na siya ngayon pero, tatlong araw daw siyang nasa ospital dahil sa matinding tonsilitis (mahilig sigurong mag-Karaoke hanggang madaling araw itong si ella hehe). Sabi niya "Oy, bawal magkasakit ngayon" kasi pagkamamahal ang gamot at bayad sa ospital. Ang naging kunsuwelo na lang daw nya ay pogi yung doktor na tumitingin sa kanya hehe, Ikaw talaga ella puro biro.

Pero totoo ang sinasabi ni ella, napatunayan namin yan noong magkasakit iyong isa naming anak na si Justin. It happened 5 years ago during one of our vacations sa pinas .

Dito kasi sa gitnang silanagan, for health reasons, ang tubig na iniinom namin ay bottled mineral water. Isang litro ng mineral water is SR. 1.50 (P22.5) samantalang yung isang litro ng gasolina naman ay SR. 0.90 (P13.5). Ang tubig naman sa tap kahit na "sweet water" ay ginagamit lang namin na pangligo, panlaba, panghugas ng plato. Ito rin ang tubig na ginagamit namin panghugas ng pwet (sosyal namang pwet yan kung mineral water pa gagamitin namin hehe).

So kapag nagbakasyon kami sa pinas ay nagpapadeliver na lang kami mineral water sa bahay. Minsan, nirereklamo ni Justin na masakit daw ang tiyan nya at para siyang nahihilo. After few trips to the kubeta at pagsusuka, napansin namin na parang matamlay na ang pakiramdam ng bata kaya dinala namin siya sa hospital. Ayon sa g doktor na tumitingin sa kanya ay Diarrhea ang kanyang naging sakit. Tinanong ni Doc kung ano ang nakain nya o naimom ng bata. Wala naman kaming mapagsuspetsahan ni wisheart kasi wala naman kaming alam na nakain niya na makakapagdulot sa kanya nang ganoong sakit. Apat na araw siyang naospital, ang daming binigay na gamot sa kanya at may nakalagay pang dextrose sa braso. Nang maka recover na siya, sinabi ni Doc na pwede na namin syang ilabas. Nagulat ako ng kunin ko yung bill sa ospital. "Miss Diarrhea po ang sakit ng anak ko at di po nagpa ceasarian delivery ang misis ko" sabi ko sa ale na nagbigay ng bill sa akin. "Ganyan po talaga ang presyo ng nga gamot at charges ng ospital" sagot nya. Upang di na humaba ang aming pagtatalo, binayaran ko na ang bill. Bumalik ako sa kuwarto upang ipakita kay wisheart ang aming bill. Nagulat sya, "buti pala di mo nilagay na nagtatrabaho ka sa abroad, kundi...mas mataas pa dito babayaran natin". Sa aming pag-uusap ay di maiwasan na ikumpara ang kalagayan ng pilipinas sa ibang bansa. Dito kasi sa gitnang silangan bukod sa libre ang pagpapagamot dahil sagot ng kumpanya at ng gubyerno (magpunta ka nga lang sa doktor para manghingi ng kahit na anong gamot eh bibigyan ka, wag lang viagra--oy Darna di pa ako gumagamit nyan ha hehe) , malaki rin ang kamurahan ng mga gamot sa mga pharmacy dito. Ang tanging mahal lang dito ay ang magpagawa ng salamin sa mata, magpalinis at magpapustiso ng ngipin, magpa-lipo at iba pang pampaganda at pampa-sexy. Tanong nga ni wisheart (na sinabi din ni ella sa kanyang post) paano na yung mga kababayan nating walang perang pampagamot, paano na sila, baka pag nakita pa lang nila yung presyo ng gamot eh himatayin na sila. Albularyo at hilot na lang ba ang pag-asa nila?

Ang proper health at well being ay isa sa ating mga karapatang pantao, ibig sabihin tayong lahat mahirap man o mayaman ay dapat may access sa murang gamot, mura at magagandang ospital. Pero dahil sa mga &*((^%%(^)$@ na politiko at mga buwaya sa gubyerno sa atin na mas inaasikaso pa ang kanilang pagpapayaman, patuloy na magdurusa si juan dela cruz.

Ang lalo lang nakakapag-pakulo ng dugo ay kapag nakakarinig at makakakita ka ng balita sa atin tungkol sa ating mga kababayan na dumadanas ng matinding kahirapan at gutom samantalang ang mga namumuno sa atin ay nagpapakasasa sa kanilang naglalakihang mansyon at di mabilang na mga luxury vehicles. Dapat sila ang ipako ng patiwarik sa krus sa mahal na araw....mga buwiset!!!

**siyanga pala alam nyo ba kung bakit nag ka-Diarrhea si Justin? Pagkauwi namin galing sa ospital, sinabi ni wisheart sa katulong namin sa bahay na tumawag at magpadeliver ng mineral water doon sa aming suki. Sabi ba naman na di na raw kailangan, nakita ko mga na puno na nang tubig ang lahat ng mga plastic containers. Tinanong ni wisheart kung saan galing ang tubig, sa gripo daw, isang linggo na raw nyang sinasalinan ng tubig mula sa gripo ang mga containers. Nang sinabi ni wishert na huwag na nyang gagawin iyon , eh siya pa ang nagalit, hindi naman daw niya alam na binibili pala ang tubig na iniinom namin. Oo nga naman hehehe...sori po.

Do you realize if it weren't for Edison we'd be watching TV by candlelight?

2006-03-12T13:45:00.000+03:00

Isa sa mga gadget na talaga namang sumisikat ngayon ay ang iPod. Ito ang tinuturing ngayon na nangununa sa larangan ng portable media players (ano kaya sa tagalog ito hehe). Ayon sa reported sales ng Apple higit kumulang na 42 million na ang naibenta na iPod, at 14 million nito ay during the first quarter ng taong kasalukuyan. Ibig sabihin na bawat isang minuto isang daang (100) iPod unit ang nabebenta, Wowawi!!! At sa price range na 300 to 600 US Dollars (approx. 15,000~30,000 pesosesoses) may kamahalan pa rin ito. Pero dahil na rin sa galing nang marketing/advertising strategy ni fafa Steve Jobs na tulad nang kanilang silhouette commercials manatiling mabenta ang iPod.

Mga ilang taon pa siguro ay bababa na ang presyo nito sa market at pag nagkataon para itong cellphone na every member of the Pinoy household ay mayroong iPod.

Nakinikinita ko rin ang mga commercials na maglalabasan...tignan nyo itong naisip ko. Pwede na kaya yan?

It is the land of perpetual pubescence, where cultural lag is mistaken for renaissance.

2006-03-04T06:59:00.000+03:00

Kapag nauuwi kami ng Pilipinas, isa sa mga madalas pasyalan ng aking wisheart ay ang salon. Hindi po ito iyong salon na gustong-gusto naming puntahan nina fafa KU, atoy, tanggerz at flexJ ha. Ito po yung lugar upang lalong magpaganda at magrelax ang mga kababaihan. Actually, dito na rin ako nagpapaganda este nagpapapogi pala kasi unisex naman ang kine-cater ng mga salon sa atin diba. Paborit ni wisheart ang David's Salon at Ricky Reyes na mayroong branch sa aming munting bario (may plugging pa hehe). Bukod sa gupit, enjoy si wisheart sa Hair Spa, Foot Spa, Oil Treatment, Hair Coloring, Manicure at Pedicure. Ako? hanggang haircut lang at foot spa ang kaya ng powers ko hehe.

Dito naman sa gitnang silangan, exclusive lang para sa mga babae ang mga beauty salons. May guard sa may entrance ng salon at hindi pinapapasok ang mga lalake. Lahat ng empleyado ay mga babae.

Kahapon nagpahatid sa akin si wisheart at ang friend namin na si tita K sa paborito nilang salon. Sinama rin nila ang aming panganay na anak upang magpa-trim ng buhok. Matapos ng ilang oras ay tinawagan nila ako upang sunduin naman sila. Sa sasakyan pa lang ay kinuwento sa akin ng aming anak ang price difference ng salon dito at salon sa Pilipinas. Di hamak daw na malaki ang kamahalan ng serbisyo dito. Sabi ko naman sa kanya na mas mura pa nga dito kung tutuusin, kasi pag sa atin ka magpapagupit ngayon kailangan mo pang bumili ng ticket sa eroplano hehehe.

Pero sa totoo lang medyo mahal nga dito, eto nga pala ang price list. Ano masasabi nyo?

Hair trim: SR. 50 (@15 pesos to 1 SR....750 pesos)
Hair Color: SR. 400(P6,000)
Manicure: SR. 100 (P1,500)
Pedicure: SR. 100 (P1,500)

Hindi ko nadala ang aking digicam kaya ginamit ko na lang ang aking cellphone camera para kunan ang itsura ng labas ng salon, kaya lang medyo madilim na ng sinundo ko sila kaya sensya na kung malabo.

BLACK ROBBERS

2006-02-28T15:00:00.000+03:00

-A True Story

By far the best email i've read so far....

On a recent weekend in Atlantic City, a woman won a bucketful of quarters at a slot machine. She took a break from the slots for dinner with her husband in the hotel dining room. But first she wanted to stash the quarters in her room. "I'll be right back and we'll go to eat,"she told her husband and carried the coin-laden bucket to the elevator. As she was about to walk into the elevator she noticed two men already aboard. Both were black. One of them was tall...very tall...an intimidating figure. The woman froze.

Her first thought was: These two are going to rob me.
Her next thought was: Don't be a bigot, they look like perfectly nice gentlemen. But racial stereotypes are powerful, and fear immobilized her. She stood and stared at the two men. She felt anxious, flustered and ashamed. She hoped they didn't read her mind but Gosh, they had to know what she was thinking!!! Her hesitation about joining them in the elevator was all too obvious now.

Her face was flushed. She couldn't just stand there, so with a mighty effort of will she picked up one foot and stepped forward and followed with the other foot and was on the elevator. Avoiding eye contact, she turned around stiffly and faced the elevator doors as they closed. A second passed, and the another second, and then another. Her fear increased! The elevator didn't move. Panic consumed her. My God, she thought, I'm trapped and about to be robbed! Her heart plummeted. Perspiration poured from every pore. Then one of the men said, "Hit the floor."

Instinct told her to do what they told her. The bucket of quarters flew upwards as she threw out her arms and collapsed on the elevator floor. A shower of coins rained down on her. Take my money and spare me, she prayed. More seconds passed. She heard one of the men say politely, "Ma'am, if you'll just tell us what floor you're going to, we'll push the button." The one who said it had a little trouble getting the words out. He was trying mightily to hold in a belly laugh.

The woman lifted her head and looked up at the two men. They reached down to help her up. Confused, she struggled to her feet. "When I told my friend here to hit the floor," said the average sized one, "I meant that he should hit the elevator button for our floor. I didn't mean for you to hit the floor, ma'am." He spoke genially. He bit his lip. It was obvious he was having a hard time not laughing. The woman thought: My God, what a spectacle I've made of myself. She was humiliated to speak. She wanted to blurt out an apology, but words failed her. How do you apologize to two perfectly respectable gentlemen for behaving as though they were going to rob you? She didn't know what to say.

The three of them gathered up the strewn quarters and refilled her bucket. When the elevator arrived at her floor they then insisted on walking her to her room. She seemed a little unsteady on her feet, and they were afraid she might not make it down the corridor. At her door they bid her a good evening. As she slipped into her room she could hear them roaring with laughter as they walked back to the elevator. The woman brushed herself off. She pulled herself together and went downstairs for dinner with her husband. The next morning flowers were delivered to her room - a dozen roses. Attached to EACH rose was a crisp one hundred dollar bill. The card said:"Thanks for the best laugh we've had in years." It was signed ..... Eddie Murphy Michael Jordan

***
Isang magandang paalala sa atin na huwag agad tayong manghuhusga ng ating kapwa ayon sa kanyang panlabas na anyo o kulay ng balat, dapat siguro amuyin mo muna kili-kili nya para sigurado hehehe...joke onli.

Bisi si KayDi

2006-02-28T12:11:00.000+03:00

Sensya na po kung wala pa akong bagong post, tambak kasi ang load ko ngayon sa opis. Kadalasan nga eh jingle lang ang pahinga ko eh hehe. Pasensya na rin kung hindi ako nakakadalaw sa mga bahay ninyo. Bayaan ninyo pag medyo maluwag na nang konti dadalawin ko rin kayo at siyempre magpopost ako ng bago hehe.

Condolence sa iyo Mmy-Lei

2006-02-21T12:07:00.000+03:00

Lord, God
you are attentive to the voice of our pleading.
Let us find in your Son comfort in our sadness,
certainty in our doubt,
and courage to live through this hour.
Make our faith strong through Christ our Lord.

Lord,

Mommy Lei's father is gone now from this earthly dwelling,
and has left behind those who mourn his absence.
Grant that they may hold his memory dear,
never bitter for what they have lost
nor in regret for the past,
but always in hope of the eternal kingdom
where you will bring us together again.
We ask this through Christ our Lord.

Amen.

****

Para sa iyo at buong pamilya mo lei...Condolence.

Perhaps imagination is only intelligence having fun.

2006-02-19T14:09:00.000+03:00

Bata palang si Sabel este ang inyong lingkod pala hehe, fascinated na ako sa anything related to Science. Mahilig akong magbasa ng mga libro tungkol dito. Gustong gusto ko ring manood ng mga science-fiction movies. Trip ko din na magbuting-ting ng kung anu-anong mga bagay. Ang dami ko ngang nasirang radyo at iba pang gamit sa bahay sa kagustuhang malaman kung paano umaandar ang mga ito.

Trying hard din ako na mag-imbento ng mga gadgets, kaya lang sa awa ng Diyos ay karamihan sa mga ito ay sa basurahan bumagsak. Pero mayroon akong isang item na hindi pa tinatapon. Naniniwala ako na... "This is it" ika nga ng iba, sabi ko sa sarili na with the right connections at exposure ay magiging tanyag ako at yayaman. At kung sakaling magtagumpay eh di na namin kailangan ni wisheart na magbilang ng buhangin dito sa gitnang silangan hehehe.

Kaya humihingi sana ako ng tulong sa inyo, kung sino man sa inyo ang interesado at gustong maki-sosyo sa aking business venture na ito, just let me know Ok. Siyanga pala bukod sa mura lang ito ay ever reliable din itong naimbeto ko na ito.

Eto pala ang picture sa ibaba....

***gotcha hehehehe

No Ordinary Love

2006-02-14T15:18:00.000+03:00

Happy Valentines sa iyo aking Wisheart, para sa iyo itong song na ito. I love you very much *mwah, mwah, mwah at tssssup hehehe.

This could have been just another day
But instead we're standing here
No need for words it's all been said
In the way you hold me near
I was alone on this journey
You came along to comfort me
Everything I want in life is right here
'Cause

Chorus:
This is not your ordinary
No ordinary love
I was not prepared enough
To fall so deep in love
This is not your ordinary
No ordinary love
You were the first to touch my heart
And everything right again with your extraordinary love

I get so weak when you look at me
I get lost inside your eyes
Sometimes the magic is hard to believe
But you're here before my very eyes
You brought joy to my world
Set me so free
I want you to understand
You're every breath that I breathe

Chorus

From the very first time that we kissed
I knew that I just couldn't let you go at all
From this day on, remember this:
That you're the only one that I adore
Can we make this last forever
This can't be a dream
'Cause it feels so good to me

Isang kwento ng pag-ibig (Part1)

2006-02-12T12:52:00.000+03:00

Araw ng biyernes, tanghali na nang magising si Caloy. Madaling-araw na kasi syang nakarating sa bahay nila mula sa tinutuluyang Bachelor's pad ng kumpanya nila. Kapag kasi day-off umuuwi siya sa bahay nila para naman makapagpahinga ng maayos at para din makakain ng masarap ng luto ng kanyang nanay. Nagsasawa na rin sya sa luto ni aling Simang sa canteen. Hindi naman kalayuan ang bahay nila sa pinapasukang planta bilang isang janitor este inhenyero pala, kaya lang maraming syang on-going projects na kailangang tutukan at on-call pa siya kaya tuwing day-off lang sya umuuwi sa kanila.

Nang tanghaling iyon, mag-isa syang kumain ng altang (almusal at tanghalian ata yun hehe) kasi may pinuntahan ang nanay nya. Matapos kumain at makapaghugas ng platong pinagkainan, kinuha nya ang kanyang walkman at lumabas sa may balkonahe para magpahangin. Nasa kasarapan na sya sa pakikinig sa kanta na “Saan na napunta ang panahon” ng kanyang paboritong APO Hikings Society, nang mapansin nya na medyo bumagal ang takbo ng kanyang walkman. Mahina na pala ang baterya. Dali-dali syang nagbihis para bumili ng bagong baterya.

Pinarada nya sa tapat ng suki nyang electrical shop ang dala nyang sasakyan. Pagkakita sa kanya ng babaeng may-ari, binati agad sya, “Uy Caloy kamusta na? lalo ka yatang pumopogi ah”. “Di naman po masyado, Tita Dulce” sabi nya na may halong ngiti. Mabait, masayahin at magaling pang mambola si Tita Dulce kaya doon sya laging bumibili. “Apat na double-A battery nga ho” sabi ni Caloy. Tinawag ni Tita Dulce yung isang tindera nya at pinakuha yung baterya sa lagayan. Habang nagkukuwentuhan sila ni Tita Dulce, napansin ni caloy ang isang babae na nakaupo malapit sa isang table sa loob ng tindahan. Mahaba ang buhok at maputi. Napatingin ang babae sa kanya kaya agad nyang nginitan. Ngunit yumuko lang ito at tuloy sa kanyang ginagawa. Sayang ang ganda pa naman, kaya lang masungit sabi tuloy nya sa sarili. Habang inaabot ni Caloy ang kanyang bayad, sinabi ni Tita dulce “sya nga pala Caloy, baka naman pwedeng ihatid mo itong pamangkin ko sa planta nyo, galing pa yan Capiz, sabay turo sa babaeng masungit este yung nakaupo sa may table pala. Natanggap kasi sya sa kumpanya ninyo at pinagrereport siya ngayon kaya lang hindi sya umabot sa service bus”. “Ganoon ho ba, pasensya na ho kasi ho me aasikasuhin pa ho ako sa bahay”. Sinabi lang ni Caloy yun , pero sa totoo lang kung nginitiian sya ng babae kanina siguradong pinaunlakan na nya ang request ni Tita Dulce. “Sige salamat na lang” sabi ni Tita Dulce. “Sige ho alis na ako” pagpapaalam ni Caloy.
Yan ang nakukuha ng masyadong masungit, nakangiting binubulong ni Caloy sa sarili habang sumasakay sa sasakyan.

Kinabukasan, sa opisina, nakatanggap si Caloy ng tawag mula sa Personnel office, may kailangan daw syang pirmahan na dokumento. Punta sya agad at pag pasok pa lang sa opisina ay binati sya ng kaibigang si Gigi; sekretarya ng personnel manager, “Caloy, pasok ka na sa kuwarto ni boss, lumabas lang sandali, babalik din agad yun.” Nasa loob na si Caloy ng kuwarto ng bumukas ang pinto ng opisina. Nakilala agad ni Caloy ang babae na pumasok sa loob. “Caloy, lika muna pakikila kita sa bago naming kasamahan sa personnel, si Sally” tawag ni gigi. “Caloy si Sally, Sally si Caloy” sabi ni Gigi. “Kilala ko na sya” tugon naman ni Caloy. Akmang iaabot ni Caloy ang kamay ng biglang sabi ni Sally, “di ko yan kilala! ”. Bah gumanti ang masungit, sabi ni Caloy sa sarili. Binaba na lang nya ang kamay at napakamot na lang ng ulo. Two stikes na si Caloy, namumuro na sya ika nga sa bingo.

to be continued....

***I made this entry Feb. 11 pa ngunit sa hindi inaasahang pangyayari hindi ko ma-post dahil dito. Anyways, highways Maligayang Araw ng mga puso sa inyong lahat.

The Return of the comeback

2006-02-08T14:30:00.000+03:00

Tulad nga nang sinabi ni Kumpareng Douglas McArthur sa kanyang mga pinagkakautangan, este sa ating mga kababayan pala na...."I Shall Return." Ako rin po ay muling nagbabalik hindi upang makipagdigmaan kundi upang magpatuloy sa pagba-blag (tama kaya ito hehe).

Kaya, tuloy po kayo...feel at home..relax and watch a movie.

***

pasensya na kayo kung korni pa rin mga jokes ko ha , salamat pala sa inyong lahat na nag-iiwan ng comments/messages sa aking 10 este 2 tagboards pala. salamat din sa inyo mga dear friends na patuloy na nandyan sa tabi-tabi. masuwerte pala talaga kami ni wisheart ann sa pagkakaroon ng mga kaibigan na tulad nyo. naalala ko tuloy itong napakandang quote na ito:

When we honestly ask ourselves which person in our lives mean the most to us, we often find that it is those who, instead of giving advice, solutions, or cures, have chosen rather to share our pain and touch our wounds with a warm and tender hand. The friend who can be silent with us in a moment of despair or confusion, who can stay with us in an hour of grief and bereavement, who can tolerate not knowing, not curing, not healing and face with us the reality of our powerlessness, that is a friend who cares.

Hiyatussss

2006-01-13T16:58:00.000+03:00